จะเห็นได้ว่าคนโบราณพูดถูก
นางไม่คุยเรื่องนี้กับหลี่จี้อีก และเอ่ยว่า “ได้ส่งคนไปถามสารทุกข์สุกดิบทางแม่ลูกสกุลคังหรือไม่?”
“ส่งคนไปแล้วขอรับ” หลี่จี้ตอบ “พอทางพวกเราเริ่มตี ก็มีองครักษ์ออกมาสามคน ข้าให้หนึ่งในนั้นไปซ่อนที่เรือนด้านหลังที่พวกเราทิ้งรถม้าเอาไว้ หากข้างหน้าต้านไม่ไหว ก็ให้ เขาช่วยคุ้มครองแม่ลูกสกุลคังไปจากโรงเตี๊ยม”
เจียงเซี่ยนพยักหน้า และยังอยากถามเรื่องของแม่ลูกสกุลคังอีก เสียงเอะอะโวยวายก็ดังขึ้นข้างนอก จนทับเสียงของนางหมด
นางกับหลี่จี้อดไม่ได้ที่จะตั้งหูฟัง
ที่แท้พวกอวิ๋นหลินทะเลาะกับตระกูลหวังแล้ว และจับนายท่านหวังไว้แน่นจะแจ้งทางการ
คนที่อยู่ข้างๆ เห็นคนที่มาหาเรื่องกลับถูกคนอื่นหาเรื่อง ต่างก็รู้สึกว่าน่าสนใจ และมีความสุขกับความทุกข์ของคนอื่น จึงพากันโหวกเหวกโวยวายอยู่ตรงนั้น พวกเจ้าหน้าที่ของศาล ลาว่าการทั้งกลัวพวกอวิ๋นหลินพูดจามั่วซั่ว ทั้งกังวลว่าหากนายท่านหวังอาศัยอำนาจกับอิทธิพลของคนอื่นมากดขี่และข่มขู่คนจริง แล้วไม่ไปควบคุม สถานการณ์ก็จะวุ่นวายมาก
เจียงเซี่ยนเม้มปากยิ้ม และเอ่ยกับหลี่จี้ว่า “ไป พวกเราไปเล่นหมากล้อมกัน!”
“แต่ข้าเล่นหมากล้อมไม่เป็นนี่นา!” หล
