ิงถึงชอบเจ้าขนาดนั้น เจ้าอยู่กับพวกเรา ท่านหญิงก็ยังคิดถึงเจ้าอยู่ตลอดเวลา สุดท้ายยังให้เจ้าอยู่เป ป็นเพื่อนคุณชายรอง…” เอ่ยถึงตรงนี้ จู่ๆ อวิ๋นหลินก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้
ตั้งแต่เขารู้ว่ามีท่านหญิงเจียหนานผู้นี้ ทุกเรื่องที่ท่านหญิงเจียหนานทำในมุมมองของคนที่ติดตามอยู่ข้างก กายหลี่เชียนอย่างพวกเขาตอนแรกต่างก็ไม่เข้าใจ ทว่าพอหันกลับไปดูอีกที กลับมีความหมายลึกซึ้งและดีต่อท่านแม่ ทัพทุกเรื่อง…
เวลานี้ท่านหญิงเจียหนานสนับสนุนคุณชายรอง ก็มีความหมายอะไรลึกซึ้งเหมือนกันหรือเปล่า?
เช่นนั้นพวกเขาควรช่วยคุณชายรองด้วยสักหน่อยหรือไม่?
เขาเหม่อลอยเล็กน้อย
แต่หลิวตงเยว่กลับอึ้งไป
เขารู้ว่าตนเองได้กลับมารับใช้ข้างกายเจียงเซี่ยน ต้องเป็นเพราะเจียงเซี่ยนรู้สึกว่าเขาไม่เลวอย่างแน่นอน ทว ว่าเขาคิดไม่ถึงว่า ในสายตาของเจียงเซี่ยน เขาจะสำคัญขนาดนี้
ตลอดชีวิตของคนอย่างพวกเขา ก็ขอแค่คนที่รู้จักตนเองสักคนไม่ใช่หรือ?
ขอบตาของหลิวตงเยว่ชื้นเล็กน้อย
ทั้งสองคนกลับศาลหลักเมืองอย่างต่างคนต่างมีความคิดของตนเอง
หลังจากนั้นอวิ๋นหลินไม่ถามอะไรอีก และทำงานตามคำสั่งของเจียงเซี่ยน
แต่หลังจากนั้นหลิวตงเยว่กลับกลายเป็นใส
