่ใจมากขึ้น มองเจียงเซี่ยนแวบเดียว ก็แทบจะรู้ว่าเจียงเซี่ยนต้องการอะไ ไร
ทว่าสภาพแวดล้อมลำบากมากตลอดทาง เจียงเซี่ยนกลับไม่รู้สึกมากนัก
จิตใจของนางจดจ่ออยู่กับจินตนาการหลังจากกลับเมืองหลวงหมด
ทำอย่างไรถึงจะได้พบไทฮองไทเฮาอย่างเงียบๆ?
นางต้องเข้าเมืองหรือไม่?
ผู้บัญชาการสองคนที่ดำรงตำแหน่งอยู่ในตอนนี้ของส่านซีต่างมีความเป็นมาอย่างไร?
ตอนนั้นนางเป็นไทเฮา อยากแตะต้องใครก็แตะต้องคนนั้นได้โดยไม่ต้องเกรงใจ เวลานี้นางเป็นเพียงท่านหญิง และเป็น ภรรยาของหลี่เชียน เพื่อหลี่เชียน ก็ไม่สามารถล่วงเกินทุกคนจนตายได้แล้วเช่นกัน จะทำให้หลี่เชียนลำบากใน ภายภาคหน้า!
คิดถึงตรงนี้ นางก็ถอนหายใจอย่างแผ่วเบา
ไม่รู้ว่าหลี่เชียนไปถึงไหนแล้ว?
หากเขารู้ว่าตอนนี้นางอยู่ที่ชางผิงซึ่งไม่ไกลจากเมืองหลวง ไม่รู้ว่าจะทำท่าอย่างไร?
เจียงเซี่ยนแอบรู้สึกได้ว่าหลี่เชียนไม่อยากให้นางกลับเมืองหลวง เหมือนเมืองหลวงมีของดีอะไรที่ทำให้นางกลับ ไปแล้วจะไม่กลับมา
มุมปากของนางยกขึ้นเล็กน้อย นางเม้มปากยิ้มอย่างเงียบๆ แล้วพันผ้าห่มและกลิ้งบนเตียง
ไว้เขากลับมา และรู้ว่านางหาตำแหน่งผู้บัญชาการของส่านซีมาให้เขา จะต้องดีใจมากอย่างแน่นอน
