ตรายให้ท่านแม่ทัพ ทำไมท่านจะต้องทำอะไรอ้อมค้อม จนเสี ยโอกาสที่ดีมากนี้ไปอย่างไร้สาเหตุอีก!”
“เวลา สถานที่ และความสามัคคีของผู้คน ที่เวลาวางอยู่อันแรก ไม่ใช่ไม่มีเหตุผล”
“ท่านพ่อ หากท่านหวังดีกับท่านแม่ทัพ ก็ให้ข้าไปเถอะ!”
หลี่ฉางชิงหวั่นไหวอย่างเลี่ยงไม่ได้
เจียงเซี่ยนเติมไฟอีก “ข้าคิดว่าจะเข้าเมืองหลวงอย่างเงียบๆ ก็เพราะไม่อยากให้คนอื่นรู้ ไม่อยากให้คนอื่นคิดว ว่าท่านแม่ทัพได้อำนาจเพราะตระกูลเจียงกับข้า ข้าไม่อยากให้ท่านแม่ทัพไม่มีความสุขเมื่อนึกถึงเรื่องนี้ในภายภา าคหน้า จนส่งผลต่อความรักระหว่างสามีภรรยาของพวกเรา”
ครอบครัวรักใคร่ปรองดองกันถึงจะเจริญรุ่งเรือง
หากลูกชายกับลูกสะใภ้เคารพนับถือกันและกันแบบนี้ได้ตลอด และอยู่ด้วยกันจนแก่เฒ่า ถึงจะเป็นพื้นฐานของตระกูลที่เ เจริญรุ่งเรือง
“ได้!” หลี่ฉางชิงตัดสินใจแน่วแน่แล้ว “เรื่องนี้ก็ตกลงตามนี้ แต่เจ้าต้องพาคนไปหลายคน”
เจียงเซี่ยนคิดไว้เรียบร้อยตั้งแต่แรกแล้ว จึงเอ่ยว่า “ข้าพาน้องชายกับองครักษ์อวิ๋นไปก็พอแล้ว”
หลี่ฉางชิงอึ้งไป
เจียงเซี่ยนเอ่ยอย่างอ้อมค้อมว่า “แม่แท้ๆ ของน้องชายเป็นสาวใช้ของท่านแม่ ต่อไปน้องชายต้องช่วยท่านแม่ทัพทำงาน นอย่างแน่นอน เมืองหลวง
