นี้ให้จงเฉวียนไปจัดการเองดีกว่า! เขาเป็นผู้ชาย เจ้าค ควรเชื่อว่าเขาสามารถทำได้ดี”
เจียงเซี่ยนคิดไม่ถึงว่าหลี่ฉางชิงจะคัดค้าน
ในความทรงจำของนาง หลี่ฉางชิงทะเยอทะยานมาก และพอใจเป็นอย่างยิ่งที่หลี่เชียนได้แต่งงานกับท่านหญิง
คำพูดแบบนี้…สิ่งที่นางเอ่ยเป็นการมอบหมอนให้คนที่สัปหงกไม่ใช่หรือ?
ทำไมหลี่ฉางชิงถึงปฏิเสธ?
เจียงเซี่ยนอดที่จะเอ่ยไม่ได้ว่า “ข้าเชื่อท่านแม่ทัพอยู่แล้ว แต่ทำไมเรื่องที่ง่ายๆ ไม่ทำอย่างง่ายๆ ล่ะ? ครั งนี้ท่านแม่ทัพไปเสฉวนอย่างเร็วที่สุดก็ช่วงเดือนสิบเอ็ดถึงจะได้กลับมา หลังจากนั้นก็ใกล้ปีใหม่แล้ว ส่งของขวัญ ญเทศกาลตรุษจีนให้พวกคนที่เมืองหลวง มอบเงินค่าน้ำร้อนน้ำชาให้เพื่อนขุนนางที่ซานซี เยี่ยมเยียนเหล่าผู้บังคับบัญ ญชาของตนเอง กว่าท่านแม่ทัพจะได้พัก ก็ถึงช่วงเวลาที่ป้องกันชนกลุ่มน้อยทางเหนือในฤดูใบไม้ผลิอีก แบบนี้…ก็ผ่า านไปเกินครึ่งปีแล้ว ถึงเวลานั้นฝ่าบาทอภิเษกสมรส ตระกูลหานถูกจัดให้เป็นตระกูลขุนนางระดับสูง วังจี่เต้าดึงรอ องเสนาบดีกรมพิธีการไปเป็นพวก สยงจวิ้นหรงนำเหล่าบัณฑิตจากเจียงหนาน ราชสำนักจะเป็นอย่างไร ไม่มีใครบอกได้แน่ชัด ด ถึงข้าจะเป็นผู้หญิง แต่ก็ยินดีขจัดความกังวลและภัยอัน
