จียงเซี่ยนไม่อยากมองจ้าวอี้อีกครั้งด้วยซ้ำ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องคารวะเขาอย่างเคารพนับถือที่สุด
“เช่นนั้นก็พาคนไปแค่สองคนนี้ไม่ได้เหมือนกัน!” หลี่ฉางชิงเบิกตาโต “นี่หากเกิดอะไรขึ้นระหว่างทาง ถึงข้าจะเส สียใจก็ไม่ทันด้วยซ้ำ เจ้าต้องพาคนยี่สิบคนนี้ไปด้วย ทุกคนเป็นหน่วยกล้าตายที่ข้าฝึกมา ต่อให้เจอโจรที่โหดเห หี้ยมระหว่างทาง ก็สามารถคุ้มกันเจ้าถึงเมืองหลวงได้อย่างปลอดภัยเช่นกัน แล้วก็ต้องแจ้งพี่น้องของเจ้าสักหน่อยด้วย หากมารับพวกเจ้ากลางทางได้จะดีที่สุด ถึงอย่างไรพี่น้องของเจ้าก็มักจะเคลื่อนไหวระหว่างเมืองเซวียนกับเมืองหลวง จะซ่อนคนสักกลุ่มก็ไม่ต้องพูดถึงอย่างสิ้นเชิง”
แจ้งเจียงลวี่?
เจียงเซี่ยนลังเลอยู่ชั่วครู่ก็เห็นด้วย
ถึงอย่างไรเรื่องที่นางกลับเมืองหลวง ใครก็อาจจะถูกนางปิดบัง มีแต่ครอบครัวของท่านลุงใหญ่ที่ไม่มีทางปิดบังได ด้ นอกจากนางจะพักที่จวนเจิ้นกั๋วกงแล้ว นางก็อยากพบครอบครัวของท่านลุงใหญ่ และขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ พวกเขาทำเพื่อนางด้วย
และนางเติบโตในวังตั้งแต่เด็ก รู้สึกว่าใต้หล้านอกจากวังหลัง ก็คืออยู่ข้างกายหลี่เชียนปลอดภัยที่สุด เวลา านี้หลี่เชียนกับวังหลังต่างอยู่ไกลจากนาง
