มาก นางรู้สึกไม่ปลอดภัย จำเป็นต้องให้เจียงลวี่ปกป้องนางเพื่อให้ส สามารถดำเนินชีวิตได้ตามปกติ
วันเวลาของนางกับหลี่เชียนยังอีกยาวไกล นางไม่อยากให้เกิดอุบัติเหตุอะไรขึ้นตอนนี้!
เจียงเซี่ยนจึงขอความเห็นจากหลี่ฉางชิง “เช่นนั้นจะบอกคนในบ้านอย่างไร?”
หลี่ฉางชิงเอ่ยโดยไม่ได้คิดด้วยซ้ำ “ก็บอกว่าจงเฉวียนไปสนามฝึกแล้ว เจ้ากลัวว่าจะเปิดศึกทำสงคราม จึงจะไปกินเจแล ละปฏิบัติธรรมอย่างสงบให้จงเฉวียนที่วัดสองเดือน…สองเดือนได้ใช่หรือไม่? ถึงเวลานั้นเจ้ากลับมาทันหรือไม่?”
“ได้!” เจียงเซี่ยนไม่กล้าพักที่เมืองหลวงนาน
ตามการกุมอำนาจของจ้าวอี้ เขาค่อยๆ ควบคุมองครักษ์ในเมืองหลวงทีละก้าว ใครจะรู้ว่านางเดินเล่นอยู่ในเมืองหลวง งจะถูกจ้าวอี้พบหรือถูกคนพบโดยบังเอิญและบอกจ้าวอี้หรือไม่?
หลี่ฉางชิงไม่พูดอะไรอีก เช้าวันรุ่งขึ้นเขาฉวยโอกาสที่พวกลูกพากันมาคารวะฮูหยินเหอเรียกทุกคนมารวมกัน และบอก กเรื่องที่เจียงเซี่ยนจะไปปฏิบัติธรรมอย่างสงบที่วัด
