เศษ แล้วก็เรียกคนมาคุยเรื่องจุกจิกในชีวิตประจำวันของครอบครัวกับเหล่าเพื่อนบ้านบ่อยๆ แบบนี้ทั้งสามารถประหยัดเวลาของนางได้ และสามารถสืบข่าวบางข่าวจากข้างนอกได้
ตอนที่เจียงเซี่ยนเป็นไทเฮาก็รู้ว่าดูถูกข่าวลือที่ดูเหมือนไม่น่าเชื่อถือพวกนั้นไม่ได้
บางครั้งในข่าวลือเหล่านั้นจะส่งต่อสิ่งที่แปลกมาก ขึ้นอยู่กับว่าเจ้าจะดูออกหรือไม่
แต่ควรจะเลือกใครกันแน่? เจียงเซี่ยนยังตัดสินใจไม่ค่อยได้
ทว่าหลี่เชียนกลับเตรียมการเรื่องที่ไปเสฉวนเรียบร้อยแล้ว
เจียงเซี่ยนก็กระวนกระวายใจอีก
นางเดินไปเดินมารอบหลี่เชียนทุกวัน ช่วยเขาเก็บของ เตรียมเสบียงอาหาร แค่กางเกงสำหรับเปลี่ยนและซักก็เตรียมไปยี่สิบสี่ชุดแล้ว
หลี่เชียนเห็นแล้วก็กลืนไม่เข้าคายไม่ออก และเอ่ยว่า “แพรต่วนพวกนี้ใช้ไม่ทน และซักยาก ใส่อยู่บ้านดีกว่า ข้าเอาเสื้อผ้าฝ้ายเนื้อละเอียดไปสองสามตัวก็พอแล้ว”
“จะทำแบบนั้นได้อย่างไร” เจียงเซี่ยนตอบ “ซักยาก ใส่สกปรกแล้วก็โยนทิ้งไปแล้วกัน เสฉวนเป็นสถานที่ที่อุดมสมบูรณ์ พอไปถึงที่นั่น พวกเจ้าค่อยจ้างพวกช่างตัดเสื้อทำเสื้อผ้าดีๆ ให้เจ้าสักสองสามชุดก็ได้”
ในที่สุดหลี่เชียนก็คิดเหตุผลดีๆ ที่จะปฏิเสธเจียงเซี่ยนทางอ้อมได้แล้ว “ดั
