กับใต้เท้าจวงขึ้นมา บีบให้ใต้เท้าจวงจำเป็นต ต้องผลักภรรยาของตนเองออกมา คิดหาทางคืนดีกับเจียงเซี่ยน
สองสามปีก่อนไป่เจี๋ยยังค่อนข้างขี้อาย ทำเรื่องดีแล้วไม่แพร่งพรายออกไป สองปีนี้ติดตามเจียงเซี่ยน รู้แล้วว่าค ควรพูดก็พูด ควรทำก็ทำ ดังนั้นพอได้ยินจึงเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “แน่นอนว่าเป็นเพราะท่านหญิงลงมือสั่งสอนพวกนาง ง ทำให้พวกนางรู้ว่าท่านหญิงไม่ใช่คนที่สามารถล่วงเกินได้ตามใจชอบ จึงจำเป็นต้องมาขอโทษเจ้าค่ะ!”
ในสายตาของหลี่ตงจื้อกับเหอถงเหนียง นี่ก็เท่ากับชนะแล้ว!
ทั้งสองคนสบตากัน โดยต่างก็มองเห็นความดีใจและเหมือนยกภูเขาออกจากอกในดวงตาของอีกฝ่าย
หลี่ตงจื้อกับเหอถงเหนียงจึงเปลี่ยนเสื้อผ้าและไปโถงบุปผาที่เจียงเซี่ยนรับแขก
ฮูหยินจวงกำลังกล่าวคำขอโทษต่อหน้าเจียงเซี่ยน เจียงเซี่ยนฟังเป็นบางคำ โดยไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว
พอเห็นหลี่ตงจื้อกับเหอถงเหนียงเดินเข้ามา ฮูหยินจวงก็รีบหยุดพูด และยิ้มพลางเข้าไปจูงมือของหลี่ตงจื้อ อ แล้วเอ่ยเสียงอ่อนโยนว่า “คุณหนูหลี่ตงจื้อ เรื่องก่อนหน้านี้เป็นความผิดของพี่จวงของเจ้า เวลานี้นางก็เสีย ยใจกับสิ่งที่ทำลงไปแล้วเช่นกัน ครั้งนี้เจ้าก็ให้อภัยนางเถอะ? ต่อไปยัง
