เป็นคู่พี่น้องที่สนิทกันได้หรือไม่?”
หลี่ตงจื้อมองไปที่เจียงเซี่ยน
เจียงเซี่ยนยิ้มให้นาง ในดวงตาเต็มไปด้วยการให้กำลังใจและความมั่นใจ
นี่พี่สะใภ้คงจะให้นางตัดสินใจเองกระมัง?
หลี่ตงจื้อคิดแล้วก็อดไม่ได้ที่จะรวบรวมความกล้าขึ้นมา และเอ่ยกับฮูหยินจวงเสียงดังว่า “เดิมทีพี่จวงก็ไม่ไ ได้ล่วงเกินข้าเช่นกัน เพียงแต่เพราะคำพูดที่ว่าพี่สะใภ้ของข้าไม่น่าฟังเกินไป ข้าถึงโกรธจนไม่ไหวและทะเลาะกับน นาง นางไม่จำเป็นต้องขอโทษข้า แค่ขอโทษพี่สะใภ้ของข้าก็พอแล้ว”
ทุกคนต่างประหลาดใจ
รวมถึงเจียงเซี่ยนด้วย
อายุยังน้อยก็มีความรู้ความเข้าใจแบบนี้!
เจียงเซี่ยนรู้สึกว่า น้องสาวต่างมารดาของหลี่เชียนคนนี้ช่างเหมือนหลี่เชียนจริงๆ แถมอาจจะมีจุดยืนกับท่าที ในเรื่องความรักกับความเกลียดชัดเจนมาก และมีความรับผิดชอบมากกว่าหลี่เชียนด้วย
ฮูหยินจวงยิ้มอย่างลำบากใจเล็กน้อย แต่นางก็ยังเรียกคุณหนูจวงมาตรงหน้าเจียงเซี่ยน และเอ่ยว่า “คุณหนูหลี่ตง งจื้อพูดถูก เดิมทีพวกเจ้าก็ไม่มีความขัดแย้งอะไรเช่นกัน เพียงเพราะลูกสาวของข้าคนนี้พูดสิ่งที่ไม่ควรพูด…เจ จ้ายังไม่รีบขอโทษท่านหญิงอีก!”
คุณหนูจวงอึดอัดใจเป็นอย่างมาก ทว่ากลับจำเป็นต้องก้ม
