ใหม่
ฮูหยินลู่เห็นเจียงเซี่ยนสีหน้าแดงเปล่งปลั่ง และนั่งอยู่บนเตียงอุ่นหลังใหญ่ใกล้หน้าต่างด้วยสีหน้าดีมากพลางกินผลไม้ด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ก็อดที่จะเอ่ยด้วยรอยยิ้มไม่ได้ว่า “ดูเหมือนท่านหญิงจะดีขึ้นมากแล้ว ได้ยินว่าท่านหญิงพาหมอมาซานซีด้วยคนหนึ่ง แสดงว่าฝีมือในการรักษาของหมอท่านนี้เลิศล้ำมาก ไม่ทราบว่าหมอท่านนี้เชี่ยวชาญด้านไหนบ้าง? ถึงเวลานั้นพวกเราไม่สบายเล็กน้อย จะได้มาขอให้รักษาและสอบถามอาการ”
หมอดีหายาก!
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเวลาช่วยชีวิต
แต่เจียงเซี่ยนกลับไม่ขี้เหนียวที่จะแบ่งปันกับคนอื่น
“เขาเชี่ยวชาญกุมารเวชกับนรีเวช” นางเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “หวังว่าทุกคนจะไม่ได้ใช้ แต่หากได้ใช้ ก็มารักษาได้เลย”
ทุกคนชื่นชมมาก คำพูดธรรมดาเพียงประโยคเดียวเท่านั้น ทว่ากลับทำให้ทุกคนยิ้มไปพักหนึ่ง
นายหญิงใหญ่หยวนยิ้มพลางเอ่ยว่า “ท่านหญิงจิตใจเมตตาจริงๆ คนดีจะต้องได้ดีอย่างแน่นอน” แล้วก็เอ่ยถึงเรื่องที่วันที่เก้าเดือนเก้าหลายวัดของภูเขาอู่ไถต่างเตรียมเข้าทรง และถามเจียงเซี่ยนว่าอยากไปหรือไม่ “ทุกครั้งที่ถึงช่วงนี้พวกพระของวัดถ่าย่วนก็จะบริจาคยา ยาเม็ดแก้พิษหนิวหวงของพวกเขาใช้ดีสุดๆ หากท่านไม่ไป ก็ส่งคนใน
