เจียงเซี่ยนไม่ได้ตั้งใจกลับไท่หยวนให้ทันเวลานี้
เรื่องที่คุณหนูสามตระกูลหยวนออกเรือนนั้น นางลืมไปตั้งนานแล้ว
ตระกูลหยวนเป็นเพียงคหบดีในชนบทของเมืองนี้ ยังไม่มีค่าพอให้นางใส่ใจ ตอนนั้นที่มอบของขวัญแต่งงาน ให้คุณหนูสามตระกูลหยวน ก็เพียงแค่เห็นแก่ที่คุณหนูสามตระกูลหยวนเคยปฏิบัติกับตงจื้ออย่างดีเช่นกัน น
ดังนั้นตอนที่เทียบเชิญของตระกูลหยวนวางลงบนโต๊ะนาง นางจึงอดที่จะถามฉิงเค่อไม่ได้ว่า “คุณหนูสามตร ระกูลหยวนยังไม่ออกเรือนหรือ?”
“พรุ่งนี้ถึงจะเป็นวันจริงเจ้าค่ะ!” ฉิงเค่อเอ่ยด้วยรอยยิ้ม และเสียบดอกปิ่นหยกที่เพิ่งจะเด็ดจากใน นสวนดอกไม้ลงในคนโทเครื่องลายครามที่อยู่บนโต๊ะเขียนหนังสือของเจียงเซี่ยนทีละกิ่ง “ท่านหญิงจะไปร่วม งานแต่งไหมเจ้าคะ?”
“ไม่ไป!” เจียงเซี่ยนไม่คิดด้วยซ้ำ แล้วนอนตะแคงลงบนหมอนอิงใบใหญ่อีกครั้งและอ่านนิยายที่ออกใหม่ขอ องไป่เสี่ยวเซิง “สืบว่าไป่เสี่ยวเซิงคนนี้เป็นใครได้หรือยัง?”
นิยายของไป่เสี่ยวเซิงเป็นของที่ก่อนหน้านี้ฉิงเค่อช่วยซื้อกลับมาจากข้างนอกให้นาง
ชาติก่อนนางไม่รู้ว่ามีคนๆ นี้อยู่
ชาตินี้อ่านหนังสือของเขาเล่มหนึ่งแล้วก็อยากอ่านเล่มที่สอง…นางอยากรู้จริงๆ ว่า คนแบบไหนถึงสาม มารถ
