่ต้องรีบร้อนขนาดนั้น!” เจียงเซี่ยนห้ามฉางเหริ่นตงเหมือนจู่ๆ ก็เปลี่ยนใจกลางคัน “เปิดร้านขายยาไม ม่ใช่เรื่องวันสองวัน ค่อยๆ ทำ ค่อยๆ ทำ”
ในเมื่อตัดสินใจแล้วว่าจะไปซีอาน เรื่องบางเรื่องก็ต้องวางแผนใหม่
เจียงเซี่ยนอยากเปิดร้านขายยาที่ซีอาน แบบนี้…หลี่เชียนก็มีหมอที่ฝีมือในการรักษาเลิศล้ำสองคน นแล้ว
เส้นเลือดที่ขมับของฉางเหริ่นตงเต้นตลอด
แต่ฉางจิงกลับขานรับอย่างอารมณ์ดี และลากฉางเหริ่นตงเดินออกจากเรือนของเจียงเซี่ยน ถึงจะเอ่ยเสียงเบ บาว่า “เจ้าโกรธอะไร? มิน่าเล่าฝีมือในการรักษาของเจ้าดีขนาดนั้น ท่านอากลับไม่วางใจให้เจ้าเป็นหมอ อยู่ข้างนอก เวลานี้ใต้หล้าวุ่นวายแบบนี้ เจ้าได้ติดตามท่านหญิงอย่างปลอดภัย ก็ดีมากแล้ว อย่าถูกคน ไล่ออกและกลับบ้านเหมือนครั้งที่แล้วอีก”
ฉางเหริ่นตงได้ยินสีหน้าก็ดูแย่มากขึ้น และเอ่ยอย่างยอมไม่ได้ว่า “ก่อนที่เจ้าจะมา ท่านหญิงเจียหนาน นพูดไว้ดิบดี แถมยังให้ข้าเขียนจดหมายเร่งให้เจ้ารีบมาตลอด สุดท้ายพอเจ้ามานางก็เปลี่ยนใจแล้ว เจ้าจ จะว่าข้านิสัยไม่ดีได้อย่างไร”
ฉางจิงถอนหายใจ และจำต้องเอ่ยว่า “เจ้ายังดูไม่ออกอีกอย่างนั้นหรือ? ท่านหญิงเร่งให้ข้ารีบมาที่ไหนก กัน นางอยากให้ข้าคุ้มคร
