นดื่มชา มุมปากเผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย
หลังจากนั้นฮูหยินติงก็จะมาเยี่ยมฮูหยินเหอกับเจี่ยงเซี่ยนเป็นประจำ แล้วก็จะเชิญพวกนางไปกินข้าว ดื่มเหล้า และนั่งที่บ้านของนางสักครู่เสมอ จนคนที่เชื่องช้าอย่างฮูหยินเหอก็ยังรู้สึกได้ถึงความกระตือรือร้นของฮูหยินติง และถามเจียงเซี่ยนอย่างไม่ค่อยสบายใจว่า “ฮูหยินติงมีธุระอะไรหรือเปล่า?”
เจียงเซี่ยนปลอบใจนาง “หากไม่มีธุระก็ดีทุกอย่าง แต่หากมีธุระ ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องพูดออกมาเหมือนนายหญิงหนิว”
ฮูหยินเหอรีบเอ่ยว่า “ถูก”
เสียดายที่ฮูหยินติงเหมือนกับคนของตระกูลหยวน จนถึงวันก่อนเทศกาลไหว้พระจันทร์ รถม้าที่พี่น้องตระกูลติงนั่งอยู่แล่นเข้าไปในบ้านที่ตระกูลหยวนให้ฮูหยินติงยืมอาศัย เจียงเซี่ยนถึงรู้สึกว่าตนเองคิดเรื่องต่างๆ ง่ายเกินไปแล้ว
————————————-
