ตอนนี้เวินเผิงปวดศีรษะมาก
เขาทำงานอย่างระมัดระวังมากมาตั้งหลายปี แต่จู่ๆ กลับถูกย้ายตำแหน่ง เดิมทีตกลงเรื่องของเด็กทั้งสองกับตระกูลหวังทางวาจาแล้ว ทว่าอยู่ๆ ตระกูลหวังกลับเปลี่ยนใจ ที่สำคัญที่สุดคือ เขาคิดว่าตนเองไม่ได้เมินเฉยสยงจวิ้นหรงตรงไหนเลย แต่จู่ๆ สยงจวิ้นหรงกลับลงมือกับเขา ทว่าเขากลับไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมสยงจวิ้นหรงถึงลงมือกับเขา
เขาเป็นขุนนางในเมืองหลวงยังเป็นแบบนี้ อีกไม่นานเขาต้องย้ายไปอวิ๋นหนาน ต่อไปหนทางลำบากและยาวไกล สามปีถึงจะเข้าเมืองหลวงมารายงานการปฏิบัติงานสักครั้ง หากสยงจวิ้นหรงปฏิบัติกับเขาแบบนี้ต่อไป เขาอาจจะตายที่อวิ๋นหนานโดยไม่รู้ว่าเพราะอะไรด้วยซ้ำ เหมือนผู้ว่าราชการมณฑลอวิ๋นหนานคนก่อน
จดหมายของใต้เท้าจวงก็ถูกเขาทับไว้บนโต๊ะ…ก่อนที่เขาจะไปดำรงตำแหน่งที่อวิ๋นหนาน เขาต้องคลี่คลายปมนี้กับสยงจวิ้นหรงให้ได้
เวลานี้สยงจวิ้นหรงกับวังจี่เต้าเป็นคนโปรดสองคนต่อหน้าฮ่องเต้ เขาไม่อยากล่วงเกินฝ่ายไหนในนั้นทั้งนั้น
แต่เขาไปหลายวันแล้ว จนจะรับตำแหน่งก็ยังไม่เข้าใจว่าเป็นเพราะอะไรกันแน่
เรื่องนี้ต้องโทษสยงจวิ้นหรง
ถึงแม้เขาจะช่วยเฉาเซวียน แล้วก็รู้เช่นกันว่าเจียงเซี่ยนเป็นคนฝากฝังเฉาเซวีย
