ของภรรยาที่เป็นรองตุลาการศาลต้าหลี่มาตลอดไม่ใช่หรือ? เขาอยากไปเป็นผู้ช่วยหัวหน้าสำนักตรวจการที่สำนักตรวจการมาตลอด จากสำนักตรวจการไปสำนักราชเลขาธิการ ข้าจึงเขียนจดหมายให้เฉาเซวียนฉบับหนึ่ง ให้เขาไปหาวังจี่เต้าหรือสยงจวิ้นหรง คิดหาทางย้ายที่ให้เวินเผิง”
เจียงเซี่ยนสีหน้าเย็นชาเล็กน้อย และเอ่ยว่า “ไม่กี่วันก่อนเฉาเซวียนส่งจดหมายมาหาข้า บอกว่าผู้ว่าราชการมณฑลอวิ๋นหนานตายในหน้าที่ ตำแหน่งผู้ว่าราชการมณฑลอวิ๋นหนานจึงว่างลง ข้าคิดว่า…ในเมื่อเวินเผิงเก่งเช่นนี้ อยู่ในตำแหน่งรองตุลาการศาลต้าหลี่ยังว่างขนาดนี้ สู้แนะนำให้เวินเผิงไปเป็นผู้ว่าราชการมณฑลอวิ๋นหนานดีกว่า”
ทำให้เวินเผิงทรมานในหน้าที่ของผู้ว่าราชการมณฑลอวิ๋นนานด้วยสักสองสามปี
หลี่เชียนประหลาดใจ
เขารู้ว่าเจียงเซี่ยนจะบอกอะไรแล้ว
เจียงเซี่ยนมองหลี่เชียนครั้งหนึ่ง และลังเลอยู่ชั่วครู่
นางทำแบบนี้ หลี่เชียนจะรู้สึกว่านางเย็นชาไร้ความปราณีมากหรือไม่
ทว่าความคิดนี้วนเวียนอยู่ในสมองของนางเพียงครู่หนึ่ง นางก็ตัดสินใจแล้ว
ในเมื่อนางต้องอยู่กับหลี่เชียนไปจนแก่เฒ่า เรื่องบางเรื่องก็ไม่สามารถหลบเลี่ยงหลี่เชียนได้ ไม่อย่างนั้นนางไม่ต้องเล่นละครต่อหน้า
