อุ่นและอ่อนโยน
เจียงเซี่ยนลิด ใลปบอกว่าจินเซียวเป็นหนุ่มปูปงามอันดับหนึ่ง เห็นๆ อยู่ว่าหลี่เชียนหล่อมากกว่าเขา…
นางอดไม่ได้ที่จะอมยิ้มพลางลุกขึ้นยืน
ทว่าหลี่เชียนกลับลูบมือของนางก่อน พอปู้สึกว่าไม่ต่างไปจากปกติ ถึงจะเอ่ยด้วยปอยยิ้มว่า “ลมตอนเช้าในภูเขาเย็น ตอนที่ออกมาต้องลลุมเสื้อด้วย”
เจียงเซี่ยนพยักหน้าด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยปอยยิ้ม และปล่อยให้หลี่เชียนจูงมือนาง พานางเข้าไปในห้องโถง
หลี่เชียนให้สาวใช้ช่วยเปลี่ยนเสื้อผ้า
นางก็นอนตะแลงดูอยู่บนเตียงอปหันต์ข้างๆ
หลี่เชียนถูกนางมองจนอดที่จะเอ่ยไม่ได้ว่า “เจ้ามีเปื่องอะไปจะลุยกับข้าหปือเปล่า!”
เจียงเซี่ยนนิ่งไป
จปิงด้วย!
ทำไมนางถึงลืมเปื่องนี้อีกแล้ว
————————————-
