แต่จินเซียวกลับตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะอยู่กับหลี่เชียน...‘ธุรกิจ’ ที่เขาร่วมมือกับหลี่เชียนนั้น เพียงแค่สองเดือน ก็หาเงินได้มากมายแล้ว
นี่ล้วนไม่ใช่สิ่งสำคัญ สิ่งสำคัญคือจนถึงตอนนี้ตระกูลเซ่ายังคงถูกหยอกจนหัวหมุน และไม่รู้ว่าใครปล้นของของพวกเขาไปกันแน่
ฝีมือของหลี่เชียนแค่คิดก็รู้แล้ว
แถมเขายังรู้ว่า หลี่เชียนจะไปเสฉวนก่อนปีใหม่ และจะนำเหล็กดิบกลับมาชุดหนึ่ง
คนที่มาจากตระกูลทหารอย่างพวกเขา ความดีความชอบในการรบคือทุน เกียรติยศ และชีวิต อาวุธในมือใครยอดเยี่ยม คนนั้นก็ได้เปรียบไปครึ่งหนึ่งแล้ว
เมื่อก่อนราชสำนักคุมของพวกนี้ทั้งหมดอย่างเข้มงวด เวลานี้สถานการณ์ไม่เหมือนเมื่อก่อน ขอเพียงหาทางได้ และจ่ายราคาสูงไหว ก็สามารถคิดหาทางลักลอบทำเล็กน้อยได้
เขาอยากร่วมหุ้น
ถึงเวลานั้นไม่ว่าจะเก็บไว้ใช้เองหรือขาย ต่างก็จะเป็นการซื้อขายที่ดีที่ต้นทุนน้อยกำไรมาก
หากควบคุมได้ดี ไม่แน่พวกเขาอาจจะสามารถจัดหาเหล็กดิบได้ระยะยาว จนกลายเป็นหนึ่งในตระกูลที่สำคัญที่สุดในแถบชายแดน
เพียงแค่คิดว่ามีความเป็นไปได้นี้ เลือดทั้งตัวของจินเซียวก็เดือดพล่านขึ้นมาหมด
ตระกูลจินถูกตระกูลเซ่ากดขี่มานานเกินไป เขาก็ถู
