งเซี่ยนจะเลี่ยงไม่ให้ก้างปลาติดได้ก็ไม่ง่ายเลย
จนกินข้าวเสร็จแล้ว ทุกคนกำลังเดินไปดื่มชาในโถงบุปผา ก็มีเด็กรับใช้วิ่งเข้ามาบอกว่าจินเซียวขอพบ
ตามมาถึงนี่เลย?
เจียงเซี่ยนประหลาดใจ
หลี่เชียนมองเจียงเซี่ยนครั้งหนึ่ง และเอ่ยว่า “ข้าไปดูหน่อย!”
เจียงเซี่ยนพยักหน้า
หลี่เชียนบอกลาฮูหยินเหอ และไปที่เรือนด้านนอก
เกาเมี่ยวหรงกับคงหมิงมาแล้ว
ก่อนหน้านี้เพราะคงหมิงกินอาหารมังสวิรัติ บวกกับหลี่เชียนอยู่ด้วย ฮูหยินเหอจึงให้คนจัดอาหารมังสวิรัติโต๊ะหนึ่ง และขอให้เกาเมี่ยวหรงรับรองแขก ทั้งสองคนจึงรับประทานอาหารกลางวันที่เรือนของเกาเมี่ยวหรง
คงหมิงเข้ามาคารวะเจียงเซี่ยนทันที
เจียงเซี่ยนไม่ชอบพวกพระกับนักบวชในลัทธิเต๋ามาโดยตลอด จึงพยักหน้าอย่างเฉยชา
ทว่าคงหมิงกลับกระตือรือร้นมาก นางชวนเจียงเซี่ยนไปกินอาหารเจที่วัดจี้อัน “…ห่านเจในวัดของพวกเราทำได้ดีที่สุดแล้ว ท่านหญิงไปลองชิมดูก็รู้แล้ว”
เจียงเซี่ยนเห็นนางแต่งตัวเป็นนักบวช แต่กลับมีความเฉลียวฉลาดของผู้หญิงเจ้าเล่ห์ ก็ยิ่งไม่ชอบ จึงยิ้มและเอ่ยว่า “อากาศร้อนเกินไป ถึงเวลานั้นค่อยว่ากันเถอะ!”
คงหมิงก็เอ่ยต่อทันที ชมว่าเจียงเซี่ยนหน้าตาสะสวยงดงาม ท่าทา
