เช่นกัน”
นางเติบโตมากับพวกผู้หญิงที่เป็นหม้ายตั้งแต่เด็ก จึงรู้ความทุกข์ของคนเหล่านี้ดีที่สุด ตอนหลังนางก็กลายเป็นคนที่เป็นหม้ายเหมือนกัน จึงรู้สึกมากขึ้น และสงสารผู้หญิงแบบนี้ที่สุด
“ขอบคุณมาก!” หลี่เชียนอดไม่ได้ที่จะจับมือของนาง และขอบคุณนางเสียงเบา
คนที่เป็นหม้ายไม่มงคล ไม่ใช่ทุกครอบครัวจะยอมรับลูกสาวแบบนี้กลับมาอยู่บ้านถาวร โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่เป็นสะใภ้กับภรรยาของน้องชาย กลัวว่าจะส่งผลต่อการแต่งงานของลูกๆ ส่วนใหญ่จึงไม่ยอม
“พูดจาเหลวไหลอะไรน่ะ?” เจียงเซี่ยนยิ้มและปัดมือของเขาออก แล้วเอ่ยว่า “นี่พี่หญิงยอมอย่างนั้นหรือ? แต่จะว่าไปแล้ว พี่เขยกับลูกเสียไปอย่างไร เจ้าได้ไปสืบหรือไม่?”
“สืบแล้ว!” หลี่เชียนถอนหายใจพลางเอ่ยว่า “พี่เขยขึ้นไปตัดฟืนบนเขาในฤดูหนาวและตกลงไปตายในหุบเขา ส่วนลูกสองคนป่วยตายทั้งคู่”
หลี่เสว่ผู้นี้ชะตาชีวิตเต็มไปด้วยอุปสรรคจริงๆ
“เช่นนั้นหลี่หลินรู้เรื่องนี้หรือไม่?” เจียงเซี่ยนถาม
“ตอนที่ข้ากลับมาบอกเขาแล้ว” หลี่เชียนเอ่ยว่า “เขาไปในเมืองแล้ว”
เจียงเซี่ยนพยักหน้า
ตอนที่ทั้งสองคนนอนยังถอนหายใจให้หลี่เสว่อยู่นานมาก
วันรุ่งขึ้นเจียงเซี่ยนเอ่ยถึงเรื่องนี้ตอน
