มีคนดีขึ้นเร็วขนาดนี้ที่ไหนกัน?
เจียงเซี่ยนสงสัยเล็กน้อย
เหอถงเหนียงลำบากใจ จึงเอ่ยเสียงเบาอย่างตะกุกตะกักว่า “ข้าไม่ได้เสียใจขนาดนั้นเพราะเรื่องของท่านพี่หลี่หลิน…แล้วก็เรื่องของพี่รองก่อนหน้านี้…ข้ารู้ว่าท่านอารู้สึกว่าข้าเป็นคนขี้ขลาดและอ่อนแอ จึงไม่ค่อยชอบข้า ข้าก็ไม่คิดที่จะแต่งมาตระกูลหลี่เช่นกัน เพียงแค่เสียใจเล็กน้อย…คุณหนูเกาสามารถทำให้คนมีความสุขได้ทุกที่ แต่ข้ากลับอย่างไรก็ทำได้ไม่ดี แถมยังทำให้ท่านอาหญิงเดือดร้อนถูกท่านอาเขยตวาดด่า…”
บางทีอาจจะเกลียดและสงสารตนเองที่พบว่าตนเองจู่ๆ ก็ชอบคนๆ หนึ่ง ทว่าปรากฏว่าคนๆ นั้นกลับชอบคนอื่นอยู่ด้วยกระมัง?
แต่หากเหอถงเหนียงเพียงแค่เสียใจเพราะเรื่องแบบนี้ สามารถเดินออกมาได้ ก็อาจจะเป็นเรื่องดีเช่นกัน
นางให้กำลังใจเหอถงเหนียง “ต่อไปเจ้าควรจะไปทุกที่กับตงจื้อให้มาก เปิดหูเปิดตาแล้ว ก็จะไม่ยึดติดกับวงเล็กๆ นี้ ถึงเวลานั้นเจ้าจะพบว่า บนโลกยังมีเรื่องราวที่น่าสนใจอีกมากมาย”
เหอถงเหนียงพยักหน้า และเอ่ยอย่างรู้สึกผิดเล็กน้อยว่า “เมื่อก่อนข้ามักจะเห็นตงจื้อเป็นเด็ก ความจริงแล้วตงจื้อรู้มากกว่าข้าเสียอีก นางยังเตือนข้าด้วยว่าต่อไปข้ามีเรื่อ
