ากไป
เหอถงเหนียงกับหลี่ตงจื้อแลกเปลี่ยนสายตากันอย่างไม่สบายใจ
เจียงเซี่ยนรู้สึกถึงความไม่สบายใจของพวกนาง และไม่อยากทำให้เด็กสาวสองคนนี้ตกใจ จึงเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ข้าแค่อยากรู้นิดหน่อย จึงให้ไป่เจี๋ยไปดู”
ทั้งสองคนโล่งอกพร้อมกัน
แต่เจียงเซี่ยนกลับเขียนจดหมายไปบอกเรื่องนี้กับหลี่เชียน
หลี่เชียนให้นางอย่ารีบร้อน และบอกว่าเขาจะส่งคนไปสืบ แล้วบอกนางว่า ทางเขามีงานติดพันเล็กน้อย อาจจะอีกหลายวันถึงจะไปเยี่ยมนางได้
เจียงเซี่ยนได้รับจดหมายแล้วรู้สึกหดหู่มาก นางถามปิงเหอที่ส่งจดหมายเข้ามาว่า “ช่วงนี้ท่านแม่ทัพกำลังทำอะไรอยู่หรือ?”
หากคนๆ นี้คือหลี่ฉางชิง ปิงเหอก็อาจจะจงใจแกล้งโง่เพื่อหลอกลวงคนก็ผ่านไปแล้ว ทว่าหากคนที่ถามเรื่องนี้กับเขาคือเจียงเซี่ยน เขาไม่กล้าที่จะไม่บอก…หลี่เชียนให้ความสำคัญกับเรื่องของเจียงเซี่ยนมากกว่าเรื่องของตนเองเสียอีก คนอื่นไม่รู้ แต่คนที่รับใช้อยู่ข้างกายอย่างพวกเขากลับรู้ดี ยิ่งกว่านั้นเพื่อให้พวกอวิ๋นหลินมีโอกาสที่จะชนะมากขึ้นตอนที่ปะทะกับคนของตระกูลเซ่า หลี่เชียนอยากไปเสฉวนและแอบนำแร่เหล็กกลับมาเล็กน้อย เพื่อเรื่องนี้ท่านหญิงไม่เพียงแต่ช่วยเปิดทางไปเส
