หลี่เชียนมองเจียงเซี่ยนพลางยิ้มแหยๆ
เป็นครั้งแรกที่เจียงเซี่ยนเห็นหลี่เชียนเป็นแบบนี้ นางคิดว่าเขาต้องดื่มมากไปอย่างแน่นอน แต่ก็ไม่โกรธเช่นกัน เพียงแค่คาดไม่ถึงเล็กน้อย จึงถามเขาด้วยเสียงอ่อนโยนว่า “วันนี้ทำไมถึงดื่มมากขนาดนี้?”
ในความคิดของนาง ความสัมพันธ์ของหนิวหวากับตระกูลหลี่น่าจะเหมือนกับตระกูลหม่าและตระกูลจง เป็นลูกน้องเก่าของหลี่ฉางชิง และจงรักภักดีต่อกลุ่มของหลี่ฉางชิง
หลี่เชียนยิ้มพลางเอ่ยว่า “เจ้าไม่รู้ ท่านอาหนิวหวาเป็นคนซื่อและตรงไปตรงมา เคยได้รับเงินช่วยเหลือจากท่านแม่ จึงเคารพท่านแม่มาก หลังจากท่านแม่ตาย เขาก็ดูแลข้ามาโดยตลอด ปฏิบัติกับข้าเหมือนลูกหลาน หลายปีนี้เขาเป็นห่วงมาตลอดว่าท่านพ่อจะไม่ดีกับข้า จึงมักจะแอบสืบข่าวของข้า…”
เจียงเซี่ยนเห็นเขาหน้าแดงทั้งหน้า ทว่าสายตากลับสะอาดและบริสุทธิ์อย่างหาได้ยาก ก็อดไม่ได้ที่จะลูบหน้าผากของเขา
แต่หลี่เชียนกลับฉวยโอกาสจับมือของนาง แล้วแนบมือกับแก้มของตนเอง พลางพึมพำว่า “เป่าหนิง เขาบอกว่า…ได้ยินข่าวที่ข้าแต่งงาน เขาดีใจมาก ต่อไปต่อให้เจอท่านแม่ที่ยมโลก ก็สามารถตอบได้อย่างสบายใจแล้วเช่นกัน”
นี่เขาคงคิดถึงแม่แท้ๆ ของต
