ทั้งสองกำลังคิดอะไรอยู่
ในเมื่อหลี่เชียนเอ่ยเช่นนี้แล้ว นางก็ทิ้งความไม่สบายใจไปแล้วเช่นกัน และแต่งตัวอย่างมีความสุข แล้วออกไปข้างนอก โดยหลี่เชียนพาไปที่หลังเขา
สองวันนี้ต่างรีบเดินทาง ในรถม้าทั้งร้อนและอบอ้าว เจียงเซี่ยนยังไม่รู้สึกมากนัก แต่เวลานี้เดินอยู่ท่ามกลางป่าที่บดบังท้องฟ้าและดวงอาทิตย์กับหลี่เชียน ความเย็นของภูเขามังกรเมฆทำให้นางหายร้อนอย่างสิ้นเชิงทันที และสงบลงจากก้นบึ้งของหัวใจ
นางอดไม่ได้ที่จะเดินช้าลง และค่อยๆ เพลิดเพลินกับทิวทัศน์ตามทาง
หลี่เชียนเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “พอถึงตอนกลางคืน อากาศจะเย็นขึ้นหน่อย ตรงจุดที่ไม่ไกลจากที่พวกเราอยู่ยังมีสระบัวด้วย เป็นช่วงเวลาที่ดอกบัวบานครั้งแรกพอดี และเป็นสถานที่ที่ดีสำหรับการรับลมด้วย หากไม่คำนึงถึงร่างกายของเจ้า ข้าก็จะให้คนจัดที่พักของพวกเราไว้ที่ศาลาริมน้ำตรงนั้นแล้ว”
————————————
