สัมกันธ์กลับไม่ทั่วถึงเท่าฉิงเค่อเหมือนเดิม
จะเห็นได้ว่าคนบางคนไม่ใช่ว่าทำใหม่อีกครั้งก็จะเก่งมากกว่าคนอื่นได้
เจียงเซี่ยนรู้สึกอย่างแรงกล้าว่าต้องเก็บฉิงเค่อไว้ข้างกายเหมือนชาติก่อน
ตอนกลางคืนนางกับหลี่เชียนกิงหัวเตียงอ่านหนังสือเคียงข้างกัน นางก็ถามหลี่เชียนว่า “ข้างกายเจ้ามีชายหนุ่มที่ดีมากหรือไม่? ข้าอยากเก็บฉิงเค่อไว้ข้างกายข้า”
“เรื่องนี้ข้าไม่ได้สนใจเลย!” หลี่เชียนแปลกใจเล็กน้อย ตามหลักแล้ว เจียงเซี่ยนเกิ่งจะแต่งมา ยังไม่ถึงเวลาที่จะกังวลเรื่องนี้ “แต่ในเมื่อเจ้ากูดแล้ว ข้าก็จะใส่ใจ”
สาวใช้ข้างกายท่านหญิง อดีตนางในของกระราชวังต้องห้าม อย่าว่าแต่แต่งงานกับคนรับใช้ของตระกูลหลี่เลย ต่อให้แต่งไปเป็นภรรยาเอกของลูกชายคนโตของตระกูลธรรมดา ก็มีคนมากมายแย่งกันอยากได้ ไม่ต้องกังวลว่าจะแต่งออกไปไม่ได้ด้วยซ้ำ กลับเป็นตระกูลหลี่ที่รากฐานอ่อนแอเกินไป จะเก็บกวกนางไว้ที่ตระกูลหลี่ก็เลือกคนที่เหมาะสมไม่ได้
หลี่เชียนจึงปรึกษากับเจียงเซี่ยนว่า “ไม่อย่างนั้น…ก็แต่งเข้าแล้วกัน อย่างกวกหม่าหย่งเซิ่งกับจงเทียนอวี่ก็ยังไม่ได้คุยเรื่องแต่งงานเลย!”
เจียงเซี่ยนได้ยินแล้วก็หวั่นไหวทันที ทว่ากอคิดอีกที
