พอหวนคิดถึงสิ่งที่มารดาเคยเตือนตนเอง หลี่ตงจื้อก็เหมือนตกลงไปในถ้ำน้ำแข็ง ลนลานและไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี?
ในเวลานี้เองสาวใช้คนหนึ่งที่รับใช้ข้างกายคุณหนูสามหยวนก็เดินมาอย่างรวดเร็ว และเอ่ยกับคุณหนูสามหยวนเสียงเบาว่า “แย่แล้วเจ้าค่ะ คุณหนูสาม คุณหนูจวงสั่งให้สาวใช้ข้างกายนางกลับไปแจ้งข่าวที่จวนสกุลจวง บอกว่านางถูกคุณหนูหลี่ตงจื้อตบ เวลานี้เวียนศีรษะและตาลาย ให้ฮูหยินจวงส่งคนมารับนางกลับไปเจ้าค่ะ!”
กำลังกลัวอะไรอยู่อันนั้นก็มาจริงๆ!
คุณหนูสามหยวนลูบหน้าผาก และมองเหอถงเหนียงครั้งหนึ่ง
เหอถงเหนียงตกใจจนอึ้งไปตั้งนานแล้ว นางจับผ้าเช็ดหน้าในมือแน่นมากและยืนอยู่ข้างๆ อย่างตัวสั่นไม่หยุด จึงไม่ได้สังเกตสายตาที่คุณหนูสามหยวนมองมาอย่างสิ้นเชิง
คุณหนูสามหยวนจึงจำเป็นต้องมองไปที่คุณหนูใหญ่ตระกูลลู่
ช่างประสบภัยอย่างคาดไม่ถึงจริงๆ!
บุญคุณและความแค้นของตระกูลลู่กับตระกูลจวงยังไม่คลี่คลาย นางก็กลายเป็นคนพวกเดียวกับคุณหนูใหญ่ตระกูลหลี่โดยไม่ได้ตั้งใจแล้ว
จะแบ่งความสัมพันธ์ให้ชัดเจนและเป็นคนแปลกหน้าตั้งแต่นี้ไปหรือจะช่วยคุณหนูใหญ่ตระกูลหลี่สักครั้งโดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น?
ความคิดฉายวาบผ่านไป เพ