คุณหนูลู่ประหลาดใจมาก
ตอนนั้นที่คุณหนูสามตระกูลซือเป็นแขกที่ตระกูลหลี่ พูดจาก็ไม่ค่อยเกรงใจ ในฐานะที่อยู่เป็นเพื่อนหลี่ตงจื้อ เหอถงเหนียงควรจะออกหน้าปกป้องหลี่ตงจื้อถึงจะถูก แต่หลังจากเหอถงเหนียงพูดอย่างตะกุกตะกักไม่กี่คำก็ไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว จึงทำให้คนจำว่าเหอถงเหนียงไม่เพียงแต่ขี้ขลาด ทว่ายังอ่อนแอด้วย
นางคิดไม่ถึงว่าไม่เจอกันเพียงไม่กี่วัน เหอถงเหนียงกลับจะคุยกับนางเอง และน้ำเสียงจริงใจ ทำให้คนรู้สึกชอบ
คุณหนูลู่เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ข้าไม่เป็นไร! แค่งานเลี้ยงติดกันหลายวัน จึงเหนื่อยนิดหน่อย!”
เหอถงเหนียงโล่งอก และยิ้มให้นางเล็กน้อยอย่างเป็นมิตรมาก
คุณหนูลู่อดไม่ได้ที่จะแอบถอนหายใจในใจ
คิดว่าถึงอย่างไรเหอถงเหนียงก็ยังมีประสบการณ์ไม่มากนัก จึงยังคงมีความใสซื่อไร้เดียงสาอยู่เล็กน้อย ไม่รู้ว่านานๆ ไป จะกลายเป็นเจ้าเล่ห์ขึ้นเหมือนกันหรือไม่
รับประทานอาหารกลางวันแล้ว ทุกคนไปดื่มชากับเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้องข้างฝั่งตรงข้ามก่อน ให้ห้องข้างฝั่งนี้ว่าง จะได้ให้พวกหญิงรับใช้ทำความสะอาด จัดโต๊ะใหม่ เดี๋ยวจะได้ดูงิ้ว
เวลานี้พวกคุณหนูที่อยากเข้าส้วมหรือเติมเครื่องสำอางต่างก็พาสาวใช้ที่ติดตามอยู่ข้างกา
