่นกัน พวกเราต่างคิดว่าท่านดีมาก” ทั้งสองคนก็ได้ยินคุณหนูใหญ่ชางลูกพี่ลูกน้องที่มีศักดิ์เป็นพี่สาวของคุณหนูสามตระกูลซือเอ่ยว่า “เพียงแต่ท่านหญิงเพิ่งมาถึง จึงยังไม่รู้จักพี่สามหยวนเท่านั้นเอง หากท่านหญิงรู้จักพี่สามหยวน ก็จะต้องเชิญพี่สามหยวนเป็นแขกอย่างแน่นอน”
แน่นอนว่านี่เป็นคำพูดที่เอ่ยไปตามพิธีเพื่อยกย่องคน
คุณหนูสามหยวนก็เม้มปากยิ้ม และไม่เอ่ยอะไรต่อ
คนที่นั่งอยู่ข้างนางเป็นลูกสาวของพัศดีคนหนึ่งในเมืองไท่หยวน นางถามอย่างอยากรู้ว่า “คุณหนูจวง เคยเจอท่านหญิงเจียหนานหรือไม่? นางหน้าตาเป็นอย่างไร? ข้าได้ยินว่านางรูปร่างหน้าตาไม่มีใครเทียบได้ ทำให้แม่ทัพหลี่ของตระกูลหลี่ตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็น จึงป้วนเปี้ยนอยู่หน้าประตูวัง ดังนั้นหลังจากท่านหญิงเจียหนานล่วงเกินเฉาไทเฮา จึงถูกเฉาไทเฮาพระราชทานให้แม่ทัพหลี่ เป็นความจริงหรือไม่?”
“เรื่องนี้ก็ข้าไม่รู้แล้ว!” คุณหนูจวงปิดปากยิ้ม ทว่าในน้ำเสียงกลับแฝงเจตนาร้ายเล็กน้อย “ถึงอย่างไร นางนอกจากผิวขาวมากแล้ว ก็ไม่มีอะไร แต่งตัวเหมือนคนแก่มาก ไม่เหมือนหญิงสาวแม้แต่นิดเดียว ท่านแม่บอกว่า นั่นเป็นเพราะนางเติบโตในวัง” คุณหนูจวงเอ่ยจบก็เอ่ยอย่างลึกลับมากอีกว่า
