ณหนูจวงเติบโตในบ้านของลุงที่เมืองหลวงตั้งแต่เด็ก ต้นปีที่แล้วถึงจะถูกฮูหยินจวงรับมาอยู่ข้างกาย และไม่ออกมาเข้าสังคมบ่อยนัก ทุกคนจึงไม่ค่อยรู้จักนาง แต่ก็มองออกว่า ฮูหยินจวงรักนางมาก เวลานี้คุณหนูจวงถูกหลี่ตงจื้อสาดน้ำชาทั้งตัว ดูท่าทางของคุณหนูจวง เกรงว่าจะไม่ใช่เรื่องที่สามารถจัดการได้ด้วยคำพูดไม่กี่คำหรือขอโทษสักครั้ง
คุณหนูสามหยวนเตือนให้หลี่ตงจื้อรีบบอกเรื่องนี้กับคนในครอบครัว
นี่ไม่ใช่เรื่องที่หลี่ตงจื้อสามารถจัดการได้ด้วยตนเองแล้ว
เวลานี้หลี่ตงจื้อได้สติกลับมาอย่างสมบูรณ์แล้วเช่นกัน
นางรู้สึกว้าวุ่นใจมากทันที
ตระกูลหลี่เป็นผู้ที่เป็นขุนนางระดับสูงได้ไม่นาน ทว่าความสัมพันธ์ในวงการราชการกลับซับซ้อน ทุกครั้งที่นางตามมารดาออกไปเข้าสังคม ฮูหยินเหอก็จะกำชับให้นางเชื่อฟัง อย่าก่อเรื่อง และยังบอกนางว่า ‘พวกเราหาเรื่องใครไม่ได้ทั้งนั้น! พ่อเจ้าอยู่ข้างนอกลำบากพอแล้ว เจ้าอย่าก่อเรื่องให้ตระกูล ให้พ่อเจ้าขอโทษคนและทำอะไรตามอารมณ์คนอื่นเพราะเรื่องของเจ้าอย่างเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นต่อให้พ่อเจ้าไม่ตีเจ้าตาย ต่อไปก็จะไม่สนใจเจ้าอีกแล้ว!’