พวกสาวใช้กับหญิงรับใช้ “ถึงแม้อากาศจะร้อน แต่เจ้าร่างกายบอบบางและถูกเลี้ยงมาอย่างดีตั้งแต่เด็ก หากเป็นหวัดก็ยุ่งยากแล้ว”
คุณหนูจวงโตมาขนาดนี้ก็เพิ่งเคยถูกเหยียดหยามแบบนี้เป็นครั้งแรก พอได้ยินคุณหนูสามหยวนเอ่ยแบบนี้ ยังอยู่ได้ที่ไหนกัน นางหันกลับไปถลึงตาใส่หลี่ตงจื้ออย่างดุร้ายครั้งหนึ่ง และกัดฟันเอ่ยว่า “เจ้ารอข้าก่อน” แล้วรีบเดินไปห้องเล็กที่เปลี่ยนเสื้อผ้าโดยมีเหล่าสาวใช้และหญิงรับใช้ของตนเองล้อมอย่างแน่นหนา
คุณหนูสามหยวนมองซ้ายมองขวา ถึงพบว่าในห้องนี้นอกจากนางแล้ว พวกติงหวั่นต่างก็ไม่อยู่ ทว่าคุณหนูลู่ที่ตามหลี่ตงจื้อเข้ามากลับยืนมองอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าเย็นชา โดยไม่คิดที่จะเข้ามาแทรกแซงอย่างสิ้นเชิง นางอดไม่ได้ที่จะปวดศีรษะมาก และจำเป็นต้องออกหน้าจัดการเรื่องนี้
“ข้าเห็นว่าเจ้าเป็นเด็กที่ว่านอนสอนง่ายมาก ทำไมถึงอารมณ์ร้อนขนาดนี้?” คุณหนูสามหยวนยิ้มและเข้าไปโอบหลี่ตงจื้อที่ยังยืนอยู่ตรงนั้นอย่างเซื่องซึม แต่ตากลับมองไปที่เหอถงเหนียง “หญิงรับใช้ที่ติดตามรับใช้ข้างกายพวกเจ้าล่ะ? เจ้าก็ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าและล้างหน้าที่ห้องข้างๆ เป็นเพื่อนคุณหนูหลี่เถอะ? เดี๋ยวยังต้องดูงิ้วอีกนะ!”
คุ