่โดดเด่นมากคนหนึ่ง
“นางมีความขัดแย้งกับท่านหญิงได้อย่างไร?” ฮูหยินติงเอ่ยพลางขมวดคิ้ว
จุดยืนของฮูหยินติง หากเด็กผู้หญิงคนนี้มีความขัดแย้งกับเจียงเซี่ยน ตระกูลติงจะต้องห่างเหินกับนาง
ทว่าพอนึกถึงรอยยิ้มที่เยือกเย็นของเกาเมี่ยวหรงในตอนนั้น ฮูหยินติงก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียดายเล็กน้อย
ติงหวั่นได้ยินก็หัวเราะและเอ่ยว่า “ข้าจะรู้ได้อย่างไรล่ะ? จะให้ข้าไปสืบให้ท่านสักหน่อยหรือไม่?”
ประโยคนี้กลายเป็นเรื่องตลกไปแล้ว
ฮูหยินซือวางมาด เวลามีเรื่องอะไร ตนเองไม่ไปที่จวนสกุลหลี่ กลับส่งลูกสาวไปขอให้เกาเมี่ยวหรงออกหน้า
ฮูหยินติงกับฮูหยินหลี่ต่างก็ไม่เข้าใจ
ติงหวั่นจึงอธิบายให้ทั้งสองคนฟัง
ฮูหยินติงได้ยินแล้วก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะและด่าว่า “มีแต่เจ้านี่แหละที่พูดเก่ง! เรื่องแบบนี้อย่าเผยแพร่ส่งเดชอีกเลย ระวังกำแพงมีหูประตูมีช่อง”
“ที่นี่ก็ไม่มีคนอื่นเสียหน่อย! ใช่หรือไม่? ท่านป้าหลี่!” ติงหวั่นเอ่ยพลางกอดแขนของฮูหยินหลี่ แล้วออดอ้อนว่า “เรื่องตลกของตระกูลซือแพร่ไปทั่วแล้ว เพียงแต่ไม่เข้าหูผู้ใหญ่อย่างพวกท่านเท่านั้นเอง เรื่องนี้สามซือเป็นคนพูดออกมาเอง นางภูมิใจกับเรื่องนี้!” ติงหวั่นเอ่ยพลางซบไหล่ของฮูหยิน
