หลี่ “ท่านแม่ ตระกูลซือมีเรื่องอะไรต้องขอร้องตระกูลหลี่หรือ? ในความคิดของข้า ทั้งสองตระกูล ตระกูลหนึ่งบุ๋น ตระกูลหนึ่งบู๊ เดินคนละทางกันด้วยซ้ำ”
ฮูหยินติงไม่อยากบอกติงหวั่น “เป็นเด็กเป็นเล็ก จะกังวลเรื่องพวกนี้ไปทำไม? นี่เป็นเรื่องของผู้ใหญ่!”
“ท่านนี่น่าเบื่อจริงๆ!” ติงหวั่นทำแก้มป่อง “ตอนที่ถามข้า อยากจะให้ข้ารู้ทุกอย่าง? ตอนที่ข้าขอคำแนะนำจากท่าน ท่านไม่บอกอะไรข้าเลย? หรือว่าอยากจะให้ข้าเป็นเหมือนพี่อวิ๋นอย่างนั้นหรือ!”
พี่อวิ๋นที่ติงหวั่นเอ่ยนั้น เป็นลูกของลูกพี่ลูกน้องที่มีศักดิ์เป็นพี่สาวของติงหลิว ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหน้าตาหรือนิสัยต่างก็ไม่เป็นสองรองใคร คนในครอบครัวเอาแต่เลี้ยงให้สุภาพและเยือกเย็น ใครจะรู้ว่าหลังจากแต่งงานกลับถูกเมียบ่าวของสามีอาศัยช่องโหว่และถูกปรักปรำ จนกระโดดบ่อน้ำฆ่าตัวตาย
ฮูหยินติงได้ยินแล้วก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจเบาๆ
ฮูหยินหลี่ก็ยิ้มและจิ้มหน้าผากของติงหวั่น แล้วเอ่ยว่า “เจ้านี่นะ พยายามพูดสิ่งที่ทำให้แม่เจ้าลำบากใจ! เรื่องนี้บอกเจ้าก็ไม่เป็นไรเช่นกัน แต่เจ้าจะพูดออกไปมั่วซั่วไม่ได้ ตระกูลซือนั้นเมื่อก่อนเป็นเพียงตระกูลที่ยากจนและล้าหลังมาก ใต้เท้าซือสอบผ่า