นระดับเซียงซื่อ ตระกูลซือจึงลืมตาอ้าปาก ก็ย่อมอยากทำการค้าสักหน่อย และบังเอิญใต้เท้าซือควบคุมการเงินกับเสบียงอาหารในเมืองไท่หยวนพอดี คนของตระกูลซือจึงเริ่มทำการค้าเสบียงอาหาร ถึงแม้หลายปีนี้ชายแดนจะสงบมาก ทว่าที่อื่นต่างก็วุ่นวายเล็กน้อย มักจะมีพ่อค้าเสบียงอาหารถูกปล้น ตระกูลซือจึงอยากให้ตระกูลหลี่โยกย้ายฐานที่มั่นซานซีไปติดตามรถและดูแลสินค้าให้พวกเขา!”
เรื่องแบบนี้ติงหวั่นรู้
แต่ละกองบัญชาการต่างมีภารกิจฝึกฝน
ฉวยโอกาสย้ายองครักษ์ของแต่ละฐานที่มั่นไปไถนาทำการเกษตรเป็นเรื่องธรรมดา จึงยิ่งไม่ต้องพูดถึงงานอย่างการติดตามรถและดูแลสินค้า
แถมยังแค่ต้องดูแลอาหารสามมื้อ ไม่ต้องจ่ายเงิน
แน่นอนว่า กองบัญชาการไท่หยวนก็มีฐานที่มั่นเหมือนกัน ทว่านั่นเป็นของส่วนตัวที่ไม่อนุญาตให้คนอื่นเข้าไปแทรกแซงของจินไห่เทา ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องจะยืมได้หรือไม่ ต่อให้ยืมได้ เงินนั้นก็คงจะไม่น้อยเช่นกัน และบางทีอาจจะแพงกว่าเชิญสำนักคุ้มภัยเสียอีก
ติงหวั่นอดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างกระอักกระอ่วน
ฮูหยินหลี่ก็เอ่ยกับฮูหยินติงว่า “ข้าว่า…ยังต้องลองสืบดูจริงๆ ว่าทำไมเจียงเซี่ยนถึงไม่ชอบคุณหนูเกา ช่วงสิบปีนี้ตระกูลหลี่ไม่มีทางท
