ี่จะไม่เคารพท่านหญิง!”
การดำรงอยู่ของเจียงเซี่ยน ก็หมายความว่าตระกูลหลี่สามารถพึ่งพาตระกูลเจียงได้ แต่หลังจากสิบปี หากเจียงเซี่ยนไม่สามารถให้กำเนิดลูกชายได้ หรือระหว่างสามีภรรยาไม่สามารถใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันได้เพราะความแตกต่างของชาติกำเนิดและการอบรมสั่งสอน ความรักนับวันยิ่งจืดจาง หลี่เชียนกับเจียงเซี่ยนต่างคนต่างใช้ชีวิตแล้ว นี่ก็เป็นไปได้ทั้งนั้น
อย่างน้อยตอนนี้ ไม่ว่าจะเป็นตระกูลหลี่หรือหลี่เชียน ก็ไม่อาจเมินเจียงเซี่ยนได้
นอกเสียจากว่าพวกเขาไม่ไปมาหาสู่กับตระกูลหลี่ ไม่อย่างนั้นก็ต้องให้ความสำคัญกับความชอบของเจียงเซี่ยนอย่างแน่นอน
ฮูหยินติงพยักหน้า พลางนึกถึงสิ่งที่ได้เห็นและได้ยินจากที่ไปตระกูลหลี่ในวันนี้ “เจ้าเห็นหรือไม่ พวกสาวใช้ที่เข้าเวร แต่ละคนต่างยืนตัวตรง ปกติไม่เอ่ยปากง่ายๆ พอเอ่ยปากพูดก็จะยิ้มเล็กน้อย ดูหน้าตาเต็มไปด้วยความสุข ทำให้คนเห็นแล้วอารมณ์ดีขึ้น…เหมือนพวกนางในที่พวกเราเห็นในวังหรือไม่”
“เหมือน!” ฮูหยินหลี่เอ่ย
เมื่อก่อนสามีของทั้งสองคนต่างเคยเป็นขุนนางที่เมืองหลวง หลังจากนั้นถึงจะถูกส่งมาเป็นขุนนางท้องถิ่น
พวกนางเคยเข้าร่วมการประชุมว่าราชการครั้งใหญ่ และเข้าวังไปคุกเข่าคำนั
