บเฉาไทเฮาวันที่หนึ่งกับวันที่สิบห้า เพียงแต่เฉาไทเฮาชอบนั่งรับการคำนับจากขุนนางใหญ่ในราชสำนักที่ตำหนักจินหลวนมากกว่า ดังนั้นนอกจากวันที่หนึ่งเดือนหนึ่งแล้ว เวลาอื่นสตรีบรรดาศักดิ์ข้างนอกล้วนไม่จำเป็นต้องเข้าวังไปคารวะนาง ดังนั้นฮูหยินติงกับฮูหยินหลี่จึงได้เข้าวังไม่กี่ครั้ง จึงจดจำได้เป็นอย่างดีเช่นกัน
“เจ้าเห็นอาหารที่เตรียมวันนี้หรือไม่?” ฮูหยินหลี่พึมพำว่า “นำอาหารมาก่อน แล้วก็ผลไม้สดสี่ ผลไม้แห้งสี่ ผลไม้ที่ทำจากไม้ ดิน และขี้ผึ้งสำหรับชมสี่ ผลไม้เชื่อมสี่ อาหารเรียกน้ำย่อยห้าอย่าง น้ำแกงหนึ่งอย่าง อาหารจานใหญ่ห้าอย่าง ของว่างที่ทำจากแป้งสองจาน แล้วก็อาหารจานใหญ่อีกห้าอย่าง ของว่างที่ทำจากแป้งสองจาน ข้าวต้มหนึ่งอย่าง ผลไม้หนึ่งจาน ชาหอมหนึ่งถ้วย เป็นการจัดงานเลี้ยงต้อนรับแขกในวังอย่างสิ้นเชิง”
ฮูหยินติงพยักหน้า และเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจังเล็กน้อยว่า “ในนั้นมีแตงกวาดอง ที่เหมือนกับที่ข้าได้กินในวังไม่มีผิด เจ้าว่า…ท่านหญิงคงจะไม่ได้พาพ่อครัวหลวงมาใช่หรือไม่?”
“พาพ่อครัวหลวงมาหรือไม่นั้นข้าไม่รู้” สีหน้าของฮูหยินหลี่ก็จริงจังเล็กน้อยเช่นกัน “ข้ารู้ว่านางพาหมอมาคนหนึ่ง ได้ยินว่าเป็นหลานขอ
