ี่ลาดตระเวนตอนกลางคืนจึงไม่กล้าแอบขี้เกียจแม้แต่นิดเดียว ว่ากันว่าท่านหญิงกำหนดให้พวกนางต้องลาดตระเวนทุกหนึ่งเค่อ พวกนางก็ไม่กล้าลาดตระเวนทุกสองเค่อ พวกแม่บ้านที่เข้าเวรตอนกลางคืนก็ไม่กล้าเล่นไพ่และดื่มเหล้าแล้วเช่นกัน จะไม่มีใครมาอย่างแน่นอน...”
เซียงจื่อไม่เอ่ยถึงเจียงเซี่ยนก็ยังดี พอนางเอ่ยถึงเช่นนี้ ความโกรธในใจของเกาเมี่ยวหรงก็แผดเผารุนแรงมากขึ้น
เป็นสะใภ้เหมือนกัน คนอื่นเป็นสะใภ้อย่างไรก็ต้องทำให้แม่สามีมีความสุขทุกอย่าง แล้วเจียงเซี่ยนมีสิทธิอะไรกลับทำให้แม่สามีเอาใจและยอมให้ทุกอย่าง ถือนางเป็นหลักเหมือนกับคุณชายใหญ่?!
เกาเมี่ยวหรงขยำผ้าเช็ดหน้าจนเป็นก้อน นางสูดหายใจลึกสองสามครั้ง ถึงจะใช้กำลังกดความไม่พอใจในใจลงไป แล้วค่อยๆ นอนลง และเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่พอใจว่า “นอนเถอะ! ข้าร้อนมาก จึงอารมณ์ไม่ดี…”
อธิบายที่ตนเองลืมตัวเมื่อครู่
เซียงจื่อโล่งอกทันที และเอ่ยว่า “คุณหนู ข้าก็รู้ว่าแค่เพราะสองวันนี้ร้อนมาก ท่านจึงไม่สบายใจไปชั่วขณะเท่านั้น ไม่อย่างนั้นพรุ่งนี้ท่านก็ไปนั่งคุยเล่นที่เรือนของท่านหญิงเจียหนานเถอะ? ข้าได้ยินคนบอกว่า ทางท่านหญิงเจียหนานเพิ่มสาวใช้ใหม่อีกสิบคน เพื่อพัดให้ท่านหญิงโดยเฉพ
