าะ ห้องของนางก็เย็นสบาย ได้ยินแม่นมบอกว่า ฮูหยินกับท่านป้าต่างก็ไปทุกวัน พอไปก็อยู่ทั้งวันจนไม่อยากกลับเลยเจ้าค่ะ!”
เจียงเซี่ยนอยากไล่นางไปชัดๆ นางไม่มีทางที่จะวิ่งไปเอาใจเจียงเซี่ยนอย่างไร้ยางอายหรอก
เกาเมี่ยวหรงหัวเราะเยาะ และหลับตานอนอย่างไม่สนใจเซียงจื่ออีกแล้ว
—————————————————–
วันรุ่งขึ้น คนสกุลหยางฮูหยินของหลี่ขุยเจ้าเมืองไท่หยวนกลับฝ่าพระอาทิตย์ดวงใหญ่ที่แสบตาไปเยี่ยมฮูหยินของติงหลิวผู้ว่าราชการมณฑลซานซี
จะว่าไป ทั้งสองตระกูลยังเป็นญาติที่เกี่ยวดองกันด้วย
ลูกพี่ลูกน้องที่มีศักดิ์เป็นพี่สาวของติงหลิวแต่งงานกับลูกพี่ลูกน้องที่มีศักดิ์เป็นพี่ชายของเหยาเซียนจือรองเสนาบดีกรมอาญา และฮูหยินของเหยาเซียนจือกับคนสกุลหยางฮูหยินของหลี่ขุยก็เป็นพี่น้องท้องเดียวกัน เวลานี้ทั้งสองตระกูลเป็นขุนนางที่เดียวกัน ฮูหยินติงเห็นฮูหยินหลี่ก็ย่อมรู้สึกสนิทสนมเป็นเท่าตัว
นางมาต้อนรับฮูหยินหลี่ที่หน้าประตูฉุยฮวาด้วยตนเอง
ฮูหยินหลี่เห็นเด็กสาวอายุสิบหกที่หน้าตางดงาม ราวกับไข่มุกและหยก และใบหน้าสวยมากยืนอยู่ข้างกายฮูหยินติง ก็อดที่จะเอ่ยด้วยรอยยิ้มไม่ได้ว่า “อาหวั่นกลับมาแล้วหรือ! อาการป่วยของย่า
