แดงเข้ม
นางรู้สึกว่าตนเองวางตัวไม่ค่อยเรียบร้อย
มิน่าเล่าท่านแม่ถึงให้นางมาอยู่บ้านท่านอาชั่วคราว แถมยังให้นางไม่ว่าจะมีธุระหรือไม่มีธุระก็ไปเยี่ยมเยียนที่เรือนตะวันตกบ่อยๆ เรียนรู้จากท่านหญิงสักหน่อย
“พี่เกาอยากดู ข้าจะชงชารอท่านมา” เหอถงเหนียงเอ่ยด้วยเสียงนุ่มนวลอย่างแผ่วเบา หน้าแดงมากขึ้นแล้ว
เกาเมี่ยวหรงหัวเราะ และเอ่ยว่า “เช่นนั้นพวกเราก็ตกลงกันแล้ว”
เหอถงเหนียงพยักหน้า
ป้าเหอไม่ชินที่พวกนางพูดจาและวางตัวสุภาพเรียบร้อย จึงเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ท่านหญิง อากาศนี้ร้อนเกินไปแล้ว ข้าให้คนยกน้ำแกงถั่วเขียวที่ไม่เคยแช่เย็นมาให้ท่านคลายร้อนสักหน่อยดีกว่า!”
เจียงเซี่ยนยิ้มและพยักหน้า
เซียงเอ๋อร์รีบเดินตามสาวใช้ที่ไปยกน้ำแกงถั่วเขียวออกไปข้างนอก
ป้าเหอมองนางและเอ่ยว่า “เจ้าตามไปทำไม?”
เซียงเอ๋อร์ยิ้มพลางเอ่ยว่า “ข้าจะไปช่วย”
ความจริงแล้วเป็นเพราะพวกนางต่างรู้ว่าเจียงเซี่ยนไม่ชอบกินของที่หวานเกินไป แต่นี่เป็นความชอบส่วนตัวของท่านหญิง พวกนางรู้ก็พอแล้ว ทว่าจะตะโกนไปทั่วไม่ได้
คนที่อยู่ข้างกายเจียงเซี่ยน ยังคงรักษานิสัยบางอย่างตอนที่อยู่ในวังเอาไว้
ป้าเหอไม่รู้เรื่องราว จึงยิ้มและเอ่ยกับเจียงเซ
