รอยยิ้มว่า “ถึงอย่างไรก็ยังมีเวลาสำหรับจัดงานเลี้ยงต้อนรับแขกอีกสองสามวัน”
จู่ๆ เกาเมี่ยวหรงก็เอ่ยแทรกว่า “ข้าว่า ในสวนดอกไม้ด้านหลังไม่มีสระน้ำ จัดงานเลี้ยงต้อนรับแขกที่ไหนก็ร้อนทั้งนั้น ใช้น้ำแข็งดีกว่า! ถึงแม้ในบ้านจะมีน้ำแข็งไม่มากแล้ว ทว่านี่เป็นการจัดงานเลี้ยงต้อนรับแขกครั้งแรกของท่านหญิง อย่างไรก็ต้องช่วยทำเรื่องนี้ให้สำเร็จไปแล้วค่อยว่ากัน ยิ่งกว่านั้นน้ำแข็งนี้ก็ไม่ใช่ว่าซื้อไม่ได้เช่นกัน เพียงแต่หากต้องการด่วน ราคาก็จะสูงหน่อยเท่านั้น”
ฮูหยินเหอพยักหน้าติดกันหลายครั้ง และปรึกษากับเจียงเซี่ยน “ท่านหญิงคิดว่าอย่างไร?”
“ในเมื่อสุดท้ายยังต้องไปซื้อข้างนอกอยู่ดี ข้าว่าก็ไม่ต้องแตะต้องน้ำแข็งที่เก็บไว้ในบ้านแล้ว” เจียงเซี่ยนเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจว่า “ไปซื้อกลับมาจากข้างนอกสักหน่อยแล้วกัน ถึงอย่างไรก็เป็นเรื่องใช้เงินมากหน่อย” นางพูดไปก็มอบเรื่องนี้ให้จุ้ยเอ๋อร์ “เจ้าไปบอกหัวหน้าพ่อบ้านหลี่เดี๋ยวนี้ ดูว่าสามารถซื้อน้ำแข็งได้เท่าไร” แล้วก็เอ่ยกับฮูหยินเหอและป้าเหออีกว่า “สถานที่ที่จัดงานเลี้ยงต้อนรับแขก ยังต้องไปดูสักหน่อย หากมีน้ำแข็งก็ยิ่งดี หากไม่มีน้ำแข็ง ก็ต้องหาสถานที่ที่เย็นสบายหน่อยเช่นกัน”
