โทษไปที่เกาเมี่ยวหรงแล้ว
เจียงเซี่ยนหัวเราะเล็กน้อย และปล่อยเรื่องนี้ผ่านไป
จนออกมาจากเรือนตะวันตก คุณหนูสามตระกูลซือก็อดไม่ได้ที่จะถามฮูหยินซือว่า “ท่านแม่ คิดว่าท่านหญิงจะฟังสิ่งที่พวกเราพูดหรือไม่?”
“น่าจะฟังกระมัง?” ฮูหยินซือก็ไม่ค่อยแน่ใจเช่นกัน และเอ่ยว่า “หากไม่ฟัง ทำไมนางถึงเกรงใจพวกเราขนาดนั้น แถมยังเชิญพวกเรามาเป็นแขกที่จวนสกุลหลี่วันที่สองเดือนเจ็ดด้วยตนเองด้วย…”
คุณหนูสามตระกูลซือได้ยินแล้วก็โล่งอก และบ่นว่า “ท่านแม่ ท่านหญิงเจียหนานนี่ก็จริงๆ เลย ได้ยินว่าพี่เกายังไปขอโทษท่านหญิงด้วยตนเองเพราะเรื่องของพวกเราด้วย ท่านหญิงถึงจะหายโกรธ ข้าว่า…นี่เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น ทำไมท่านหญิงจะต้องยึดติดด้วย? ที่พี่เกาช่วยฮูหยินเหอต้อนรับแขก ฮูหยินเหอก็เป็นคนไปขอให้พี่เกาออกหน้าเอง เวลานี้ท่านหญิงแต่งมาแล้ว ก็รู้สึกว่าพี่เกาเกะกะแล้ว มีเหตุผลแบบนี้ที่ไหนกัน? ข้าว่าฮูหยินเหอก็ไม่ใช่คนดีอะไรเช่นกัน ใช้คนแล้วก็ทิ้ง มิน่าเล่าตระกูลหลี่ถึงไม่มีใครให้ความสำคัญกับนางสักคน!”
“เรื่องนี้เจ้าพูดได้หรือ?!” ฮูหยินซือได้ยินแล้วก็ตวาดด่าลูกสาวเสียงเบาว่า “ระวังกำแพงมีหูประตูมีช่อง!”
“เป็นคนของพวก
