ือไม่?”
ฮูหยินซือได้ยินก็ขมวดคิ้วขึ้นมาทันที และเอ่ยว่า “เมี่ยวหรงบอกเจ้าแบบนี้จริงๆ หรือ?”
คุณหนูสามตระกูลซือฟังออกว่ามารดาไม่พอ จึงรีบเอ่ยว่า “ไม่ใช่ ไม่ใช่ ข้าถามอะไรบางอย่างกับพี่เกา พี่เกาจึงบอกข้า ข้าก็คิดว่า…ท่านหญิงก็ไม่ได้ทำจากมนุษย์ทองคำเช่นกัน ก็เหมือนกับพวกเรา ก่อนแต่งงานอยู่ที่บ้านย่อมเป็นแก้วตาดวงใจ แต่แต่งงานแล้วก็ต้องทำอะไรตามสีหน้าของแม่สามี ต้องปรนนิบัติสามี และคิดหาทางสืบทอดสายเลือดของบรรพบุรุษให้ครอบครัวสามีเหมือนกัน พี่เกาบอกว่านางยังสงสารท่านหญิงมากที่จู่ๆ ก็ถูกแต่งงานมาอยู่ที่ไกล ให้ข้าต่อไปต้องดีกับท่านหญิงหน่อย บอกว่าถึงอย่างไรท่านหญิงก็ยังอายุไม่ครบสิบห้าปีเต็ม…”
สีหน้าของฮูหยินซือคลายความโกรธลงไปมาก และเอ่ยว่า “พี่เกาของเจ้าพูดได้ไม่เลวเช่นกัน ดังนั้น…ชาติกำเนิดที่ดีเพียงแค่มอบโอกาสที่ดีให้พวกเจ้า ส่วนจะใช้ชีวิตสุขสบายหรือไม่นั้น ก็ขึ้นอยู่กับตนเองแล้ว…”
นางฉวยโอกาสนี้พูดจ้อสั่งสอนลูกสาว
ทว่าจิตใจของคุณหนูสามตระกูลซือกลับลอยไปไกลตั้งนานแล้ว
หากชาติกำเนิดของเกาเมี่ยวหรงดีหน่อย ก็อาจจะแต่งไปตระกูลติงแล้วก็ได้
ตระกูลติงเป็นตระกูลบัณฑิตที่มีชื่อเสียงของเจียงซี คุณชา
