วันก่อนข้าเพิ่งรู้โดยบังเอิญ ขอท่านหญิงโปรดอภัยให้ด้วย วันนี้ข้าตั้งใจพานางมาขอโทษท่านหญิงโดยเฉพาะเจ้าค่ะ”
สองวันก่อนเพิ่งรู้หรือไม่ ก็ไม่สำคัญทั้งนั้น
เพราะเจียงเซี่ยนไม่คิดที่จะไปมาหาสู่กับฮูหยินซืออย่างสนิทสนม
การเข้าสังคมและการพบปะกันในสถานการณ์แบบนี้ เจียงเซี่ยนพูดคุยกับสตรีบรรดาศักดิ์ข้างในและข้างนอกไม่มากนัก แต่กลับเคยพูดคุยกับพวกผู้นำในแวดวงปัญญาชน นักปราชญ์และคนที่มีความสามารถและคุณธรรมในราชสำนักเยอะมาก
เจ้าพูด ข้าฟัง ไม่เกี่ยวกับความเป็นความตาย ก็ไม่จำเป็นต้องคิดเล็กคิดน้อยมากเกินไป จนทำให้ตนเองว้าวุ่นใจ
เจียงเซี่ยนยอมรับข้อแก้ต่างของฮูหยินซือ และเอ่ยกับฮูหยินซืออย่างเกรงใจสองสามคำ
ฮูหยินซือก็ถอนหายใจและเอ่ยว่า “ท่านหญิงใจดีจริงๆ ก่อนหน้านี้ข้ายังกังวลว่าท่านหญิงจะตำหนิข้าว่าไม่สั่งสอนลูกสาวให้ดี ดูเหมือนข้าจะคิดมากไปแล้ว”
เจียงเซี่ยนยิ้มเล็กน้อย
คุณหนูสามตระกูลซือก็เหมือนจะตั้งสติได้แล้ว นางเอ่ยอย่างละอายใจว่า “ต้องโทษที่ข้าทำอะไรไม่ใส่ใจ เห็นคุณหนูเกาบอกว่าไม่เป็นไรก็ตามนางไปที่เรือนของท่าน...”
———————————–
[1] วันสารทจีน ตรงกับวันที่ 15 เดือน 7 ตามปฏิทินจันทรคติของจีน
