เมืองหลวง จะได้ให้พวกนางเปิดหูเปิดตาสักหน่อย”
เมืองหลวงต่างหากที่เป็นเมืองสำคัญของแคว้น สิ่งที่ที่นั่นนิยมถึงจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุด
เจียงเซี่ยนรู้สึกว่าป้าเหอถือว่าเป็นคนที่น่าสนใจคนหนึ่งแล้ว
นางถามป้าเหอว่า “ตระกูลของท่านทำอะไร?”
ป้าเหอยิ้มและเอ่ยอย่างเขินอายเล็กน้อยว่า “ทำการค้าเจ้าค่ะ”
“มิน่าเล่าถึงมีประสบการณ์และความรู้กว้างขวาง” เจียงเซี่ยนไม่ดูถูกแต่ละอาชีพในสังคม
ป้าเหอได้ยินก็ตื่นเต้นจนหน้าแดงไปหมด
แล้วทั้งสามคนก็ชิมของว่างที่เพิ่งออกจากเตาของเรือนตะวันตก
“เห็นว่าเป็นแบบเมืองซู” เจียงเซี่ยนเอ่ยว่า “ข้าก็กินครั้งแรกเหมือนกัน หากทุกคนคิดว่าดี ตอนที่เลี้ยงอาหารจะได้ยกขึ้นโต๊ะให้แขกชิม”
ป้าเหอพยักหน้าติดกันหลายครั้ง
มีสาวใช้เข้ามารายงานว่า “ฮูหยิน ท่านหญิง ท่านป้า ฮูหยินของผู้ช่วยซือส่งแม่นมมายื่นเทียบขอพบ อยากมาเยี่ยมท่านพรุ่งนี้เจ้าค่ะ”
ฮูหยินของผู้ช่วยซือเป็นหนึ่งในสี่สตรีบรรดาศักดิ์ข้างนอกระดับสี่
เจียงเซี่ยนต้องให้เกียรติอยู่แล้ว
ปรากฏว่าฮูหยินซือไม่เพียงแต่มาเอง ทว่ายังพาคุณหนูสามตระกูลซือมาด้วย
ฮูหยินซือเจอนางก็ขอโทษนาง “เด็กสาวไม่รู้ความ ล่วงเกินท่านหญิงแล้วก็ไม่กล้าบอกข้าสักที สอง
