มีอะไรต้องปิดบังนางหรือ? หรือว่านางยังจะหัวเราะเยาะข้าอย่างนั้นหรือ? ข้าไม่เพียงแต่เอาข้าวใหม่มา ทว่ายังเอาพุทราแดงที่สดมาด้วย ท่านหญิงผอมและอ่อนแอแบบนี้ กินพุทราแดงมากหน่อย จะได้บำรุงเลือดลม”
ฮูหยินเหอลำบากใจเป็นอย่างมาก แต่ก็ไม่อาจว่าป้าเหอได้ จึงทำได้เพียงขอโทษเจียงเซี่ยนว่า “พี่สะใภ้ของข้าเป็นคนตรงไปตรงมา ท่านหญิงอย่าได้ใส่ใจเด็ดขาด”
แม้จะเป็นเพียงคำพูดไม่กี่คำ แต่เจียงเซี่ยนเข้าใจแล้ว
นางคิดแล้วก็เอ่ยว่า “น้องหญิงสกุลเหอชื่ออาถงหรือ?”
พอท่านป้าเหอได้ยินเจียงเซี่ยนเรียกลูกสาวของตนเองว่า ‘น้องหญิง’ ก็ดีใจจนยิ้มไม่หุบทันที นางพยักหน้าติดกันหลายครั้งและเอ่ยว่า “ใช่แล้ว! ใช่แล้ว! นางชื่อถงเหนียง คนในครอบครัวต่างเรียกนางว่าอาถง”
“นางเหมือนอาของนาง หน้าตาสะสวย แล้วก็นิสัยดีเช่นกัน”
“ท่านหญิงเป็นคนที่เหมือนเทวดา ไม่รู้เรื่องราวในตระกูลสามัญชนอย่างพวกเรา!” นางถอนหายใจและเอ่ยว่า “ต้องโทษที่ข้าไม่มีความสามารถ มีลูกแค่อาถงคนเดียว เดิมทีข้าก็อยากรับอนุภรรยาให้พ่อของอาถงสักคนเหมือนกัน แต่พ่อของนางไม่ยอม ตอนแรกข้าก็ไม่ยอมเช่นกัน จึงทำตามสถานการณ์มาจนถึงวันนี้ เดิมทีคิดว่าไม่ว่าอย่างไรน้องสาวสามี
