ไม่เลว หากการแต่งงานนี้สำเร็จ ก็เป็นเรื่องดีเช่นกัน
นางยิ้มและเอ่ยว่า “ยังมีของที่จะให้เจ้าช่วยนำไปเมืองหลวงให้ข้าจริงๆ พวกเจ้าไปเมื่อไร? ข้าจะได้เตรียมของ”
จินย่วนหน้าแดงและเอ่ยว่า “ออกเดินทางวันที่ยี่สิบเดือนหก ท่านพ่อบอกว่า ไปถึงเมืองหลวงก่อนเดือนเจ็ดได้จะดีที่สุด”
เข้าสู่เดือนเจ็ดก็เป็นเดือนผีแล้ว คนทั่วไปเดินทางไปต่างถิ่นก็จะหลีกเลี่ยงฤดูนี้
เจียงเซี่ยนยิ้มพลางคุยกับนางอีกเล็กน้อย จินย่วนก็ลุกขึ้นบอกลา
เจียงเซี่ยนไปเรียกหลี่ไท่หัวหน้าพ่อบ้านของตระกูลหลี่เข้ามา และถามเขาว่าได้รับเทียบเชิญของตระกูลไป๋หรือไม่
“ได้รับแล้วขอรับ” หลี่ไท่ยืนก้มหน้าอยู่ข้างๆ อย่างนอบน้อม โดยมีม่านมุกกั้นอยู่ และเอ่ยว่า “ส่งมาเมื่อวานตอนบ่าย ควรทำอย่างไร ทางใต้เท้ายังไม่มีคำพูดลงมา ทุกสิ่งทุกอย่างต่างก็ยังไม่ได้เตรียมขอรับ”
เจียงเซี่ยนสั่งเขาว่า “ข้ายังมีของส่วนหนึ่งที่จะนำไปเมืองหลวงด้วย พวกเจ้ากำหนดวันที่ไปเมืองหลวงแล้ว ก็บอกข้าหน่อย”
หลี่ไท่ขานว่า “ขอรับ” ติดกันหลายครั้ง และออกไป
ทางฮูหยินเหอมาเชิญ “ท่านป้าเหอมาแล้ว ฮูหยินถามว่าตอนเที่ยงท่านหญิงว่างหรือไม่ อยากเชิญท่านหญิงไปร่วมงานเลี้ยงเป็นเพื่อนเจ้
