าค่ะ!”
เกียรตินี้ต้องให้อยู่แล้ว
เจียงเซี่ยนตกลง และเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วให้ฉิงเค่อพกอั่งเปาสองสามซองไปที่เรือนของฮูหยินเหอ
ป้าเหอดูเหมือนอายุสี่สิบกว่าปี ขาวและอ้วน เวลายิ้มแลดูอ่อนโยนมาก ทว่าตอนที่ทำหน้าขรึม หน้าตากลับฉายแววเฉลียวฉลาดเล็กน้อย
เจียงเซี่ยนเคยเจอตอนที่ญาติของทั้งสองฝ่ายพบกันเป็นครั้งแรก นางยังให้เงินหนึ่งพันห้าร้อยตำลึงกับเครื่องประดับทองคำบริสุทธิ์ชุดหนึ่งเป็นของขวัญสำหรับการพบกันครั้งแรกด้วย
ทั้งสองคนยิ้มพลางคารวะ และนั่งลงโดยแยกแขกกับเจ้าบ้าน
ป้าเหอไม่หลีกเลี่ยงแม้แต่นิดเดียว นางเอ่ยเรื่องที่ถูกขัดจังหวะเมื่อครู่กับฮูหยินเหอต่อ “ปีนี้ถงเอ๋อร์อายุสิบหกแล้ว หากไม่จัดการเรื่องแต่งงานให้เรียบร้อยอีกก็สายแล้ว พี่ชายของเจ้าก็มีลูกเพียงแค่นี้ หากพวกเราไม่อยู่แล้ว นางจะทำอย่างไร? เจ้าไม่อยู่บ้านจึงไม่รู้ เมื่อวานซืนผู้นำตระกูลยังมาปรึกษาเรื่องรับลูกบุญธรรมกับพี่ชายของเจ้าที่บ้านของพวกเราด้วย กิจการที่ข้ากับพี่ชายของเจ้ารวบรวมเอาไว้อย่างยากลำบากก็ทำให้คนนอกสบายแบบนี้อย่างนั้นหรือ…”
