เมื่อก่อนเกาฝูอวี้เคยถูกทรมาน ร่างกายแย่มาก จึงเริ่มบำรุงร่างกายตั้งแต่อายุยังน้อย หลายปีนี้ตระกูลหลี่ค่อยๆ เลื่อนตำแหน่ง ชีวิตมั่นคง ก็ยิ่งมีกฎเกณฑ์มากขึ้น ตื่นกี่โมง นอนกี่โมง กินข้าวกี่โมง กินอะไรบ้าง ก็ล้วนมีความพิถีพิถัน
เรื่องพวกนี้ทุกคนต่างรู้
หลายปีนี้เกาเมี่ยวหรงคอยดูแลชีวิตความเป็นอยู่ของอาหลานสกุลเกา จึงรู้ดีที่สุดแล้ว
ในมุมมองของเกาฝูอวี้ หลานสาวถามเขาเช่นนี้ ก็เพราะเป็นห่วงเขาเช่นกัน
“ไม่ต้องแล้ว!” เกาฝูอวี้เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ทำเหมือนเมื่อก่อนก็พอแล้ว ข้าเพียงแค่ไม่มีธุระอะไร จึงกลับมาล่วงหน้า”
เขามองหลานสาวที่ค่อยๆ หน้าตาสวยขึ้นจนเหมือนผู้หญิงที่สวยงามตามธรรมชาติ และนึกถึงตอนที่นางเพิ่งมา หน้าตาซีดเซียว ร่างกายผ่ายผอม แล้วก็ค่อนข้างภูมิใจในตนเองที่ ‘ครอบครัวของข้ามีลูกสาวคนหนึ่งเติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว’
เกาเมี่ยวหรงรู้จักร่างกายของอาตนเอง ก็ย่อมจะไม่บังคับ และพยุงเกาฝูอวี้ไปที่ห้องหลัก
นางเดินพลางเอ่ยว่า “ท่านอา รู้เรื่องหรือยัง? ท่านหญิงกำหนดกฎของตระกูลใหม่ ให้ทุกคนในบ้านท่องตามจนจำขึ้นใจและท่องได้ คนที่จำไม่ได้และท่องไม่ได้ก็จะไล่ออกไป นางทำให้เป็นเรื่องใหญ่แบบนี้ ในบ้านจะวุ่น
