เจียงเซี่ยนอ่านจดหมาย พลางเอ่ยอย่างจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวว่า “บอกว่าพวกนางกลับเมืองหลวงวันที่สี่เดือนหก บ่ายวันนั้นก็ส่งคนยื่นสาส์นเข้าไปในวัง เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ไทฮองไทเฮาก็เรียกพวกนางเข้าวัง และถามเรื่องแต่งงานของข้า…”
ไทฮองไทเฮากับไทฮองไท่เฟยรู้ว่างานแต่งงานของเจียงเซี่ยนกับหลี่เชียนหรูหราและใหญ่โต ตระกูลหลี่ปฏิบัติกับตระกูลเจียงและเจียงเซี่ยนอย่างมีมารยาทมาก ก็ดีใจมาก และฝากให้เมิ่งฟางหลิงเขียนจดหมายให้เจียงเซี่ยน
“ยังบอกว่า นางรู้ว่าฮูหยินฝางจะส่งจดหมายให้ข้า จึงเตรียมพวกของที่ปกติข้าชอบมากให้ฮูหยินฝางส่งมาด้วย แต่คิดไม่ถึงว่านางยังเตรียมของไม่ครบ เฉาไทเฮากลับส่งคนไปที่บ้านของนาง จะตกลงเรื่องแต่งงานของนางกับเฉาเซวียน ไทฮองไทเฮากับไทฮองไท่เฟยคิดว่าถ่วงเวลาแบบนี้ก็ไม่ค่อยดีเหมือนกัน พ่อของนางจึงรับปากตระกูลเฉาแล้ว กำหนดวันแต่งงานเป็นวันที่ยี่สิบสองเดือนสิบ...”
อ่านจดหมายถึงตรงนี้ เจียงเซี่ยนก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว และเอ่ยว่า “ทำไมถึงกำหนดวันด่วนขนาดนี้?”
ก่อนหน้านี้จวนเป่ยติ้งโหวก็อยากรั้งไป๋ซู่ไว้ถึงเดือนสามปีหน้า เฉาไทเฮาบอกว่าตระกูลเฉาไม่มีคนควบคุมอาหารการกินภายในบ้านส
