ักคน รอสะใภ้ใหม่แต่งเข้ามา ตอนนั้นเลือกไว้สามวันโดยตระกูลไป๋เป็นคนเลือก เจียงเซี่ยนคิดว่า ตระกูลไป๋น่าจะเลือกเดือนสิบสอง เวลานี้งานแต่งงานไม่เพียงแต่ไม่เลื่อนออกไป ทว่ายังเร็วกว่ากำหนดด้วย
เจียงเซี่ยนรู้สึกว่าไม่สมเหตุสมผล
หลี่เชียนก็รู้สึกว่าไม่ค่อยสมเหตุสมผลเหมือนกัน
แต่จดหมายนี้ส่งมาอย่างด่วนที่สุด ต่อให้อยากถามสาเหตุก็ไม่มีคนถามอยู่ดี
เจียงเซี่ยนกลุ้มใจมาก
หลี่เชียนรีบปลอบนาง “เจ้าอย่าร้อนใจไป ในเมื่อไทฮองไทเฮากับไทฮองไท่เฟยต่างเห็นด้วยแล้ว คิดว่าจะต้องไม่มีอะไรผิดพลาดอย่างแน่นอน ข้าจะให้คนไปสอบถามรายละเอียดเดี๋ยวนี้ บางทีอาจจะเพียงแค่เฉาไทเฮารู้สึกว่าวันนี้ค่อนข้างดีก็ได้!”
“หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น!” เจียงเซี่ยนถอนหายใจอย่างจนใจ
แต่งงานมาอยู่ที่ไกลก็ไม่ดีตรงนี้ มีเรื่องอะไรก็บอกไม่ชัดเจน ต้องส่งคนไปสอบถาม หากเกิดอะไรขึ้นจริงๆ กว่านางจะรู้ ดอกไม้จีนก็เหี่ยวหมดแล้ว
หลี่เชียนเสนอให้ไปเดินเล่นในสวนดอกไม้ “ตอนเย็นอุณหภูมิลดลงมาแล้ว เจ้าอยู่ในบ้านทั้งวัน จะได้ฉวยโอกาสนี้ออกไปสูดอากาศสักหน่อย”
เจียงเซี่ยนไม่อยากไป “พอขยับก็เหงื่อทั้งตัว เหนียวเหนอะหนะ ข้าไม่ชอบ”
“กลับมาอาบน้ำ!” หลี่เชียนทั้ง
