เจียงเซี่ยนยิ้มตาหยีพลางพยักหน้า นางไม่เพียงแต่เขียนจดหมายให้ไทฮองไทเฮา ทว่ายังฝากสิ่งที่นางรู้สึกว่าอร่อยไปด้วยเล็กน้อยให้คนนำไปให้ฮูหยินฝางส่งต่อให้ไทฮองไทเฮา
หลี่เชียนมองเงาร่างที่ยุ่งของนาง พลางนั่งดื่มชาอยู่บนเตียงอุ่นหลังใหญ่ใกล้หน้าต่าง ในใจรู้สึกสงบอย่างที่ไม่มีสิ่งใดเทียบได้
หากพวกเขามีลูก ป้อนลูกกินข้าว อาบน้ำให้ลูก เล่นกับลูก นางก็จะยุ่งแบบนี้เหมือนกันใช่หรือไม่?
หลี่เชียนยิ้มเล็กน้อย
ปิงเหอขอพบ
หลี่เชียนอารมณ์ดีมาก จึงเรียกปิงเหอเข้าพบทันที
ปิงเหอเหลือบมองเจียงเซี่ยนครั้งหนึ่งอย่างเร็วมาก แล้วถึงเอ่ยเสียงเบาว่า “นายท่าน ในเมืองหลวงส่งข่าวมาว่า จ้าวเซี่ยวกับคุณหนูใหญ่จวนจิ้นอันโหวจะแต่งงานวันที่สิบสี่เดือนสิบสองขอรับ”
จ้าวเซี่ยวจะแต่งงานแล้ว!
หลี่เชียนโล่งอก และอารมณ์ดีมากขึ้น เขาตกรางวัลให้ปิงเหอเป็นจี้ปี่เซียะหยกมันแพะ “เอาไปเล่นเถอะ!”
ปิงเหออึ้งไปแล้วถึงจะได้สติกลับมา เขาหัวเราะและเข้ามารับปี่เซียะ แล้วคุกเข่าคำนับขอบคุณ
เจียงเซี่ยนมาเห็นฉากนี้เข้าพอดี จึงถามอย่างอยากรู้ว่า “เกิดอะไรขึ้นหรือ?”
“ไม่มีอะไร” หลี่เชียนรู้สึกว่าบรรยากาศของพวกเขาสามีภรรยากำลังดี จึง
